KURALİÇE

'Hayatın bu kadar değersiz mi senin gözünde?' Diye sordum silahı şakağına tutup tetiği çekerken.

'Sen yoksan evet!' Dedi bir anda. Çektiğim tetik yarıda kalırken öfke damarlarımdan taşmak üzereydi.

'Hayat; ölümle kumar oynama sanatıdır ve bir kere kaybedersen tekrar oynama şansın yok biliyorsun değil mi?' Yarı kalan tetiği tam çekerken hafif bir kıkırdama sesi doldu kulaklarımda. Sesi o kadar eşsizdi ki..

'Ben en büyük kumarı senin beni sevme ihtimalini bilmeden seni severek oynadım zaten.' Elimdeki silahı daha sıkı kavrarken oturduğu yerden cesurca kalktı ve üzerime doğru yürümeye başladı.

Göğüs hizasında tuttuğum silahın ucunu kavrayarak kalbinin üstünde durdu.

'Tam buradasın. Vuracaksan buradan vur. Kafam zaten bir milyonken bile sen burada teksin.'