Yakalayamamıştım. Ne onu ne de umudumu.. Ellerimden kayıp gidişini fütursuzca izliyordum. Sert betona çakılan bedeni beni kendime getirmişti. Yok muydu? Uzakta da olsam varlığını bilerek yaşayabiliyordum. Peki ya şimdi? İçimdeki acının tarifi yoktu. Adeta tüm kemiklerim aynı anda kırılmıştı. Çocukken olan dizlerimdeki yaraların acısını özlüyordum. Herşeyim gözümün önünde çürümüştü, yok olmuştu. O sönmüştü ama ben kendimi onunla son kez yakabilirdim.
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
değdi mi sarman gereken yaraları daha da kanatmana?
//text.
#1kookv 28.08.22
#1taekook 31.08.22
#1vkook 31.08.22
#1jungkook 23.09.22
#1taehyung 27.09.22
#1hoseok 01.03.23
#1seokjin 11.03.23
#1kooktae 25.03.23