Karanlığı yaran ışığın altında o ışıkla oynaşan bedenleri geçmişin küf tutmuş raflarında bir anı olarak kalırken bir kurt uludu.
Sesi geçmişi getiriyordu.
Sesi insanı geçmişe götürüyordu.
Küfler etrafa dağılırken anılar zihninin gerisinde boş bir sahnede oynamaya başladı.
Kaçtığı geçmiş şimdi bir ışıktan süzülüp karşısında beliriyordu.
Bu defa son kaçışı olacaktı.
Gölgesine sığınan karanlık son kez kaçıyordu, sonsuz karanlığa.
Jom sertai komuniti bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang diperibadikan, simpan cerita kegemaran anda ke dalam Pustaka anda, serta beri komen dan undi untuk mengembangkan komuniti anda.