BELA

"Çocuk değil Ayaz!"

"Ne?"

Sırıttı. Yüzüme eğildi.

"İsmim Ayaz, Nehir!"

İsmimi söylerken yüzümü inceliyordu. Geri gitmeye çalıştım ama çok sıkı tutuyordu. Canımı yakmadan.

"Tamam ama şey benim gitmem gerek Ayaz."

Yüzümü inceleyen gözleri ismini söylemem ile dudaklarıma kaydı. Benden hemen uzaklaş'sa iyi olurdu. Aksi takdirde kalp atışları mı duymasın'dan korkuyordum. Sahi niye bu kadar hızlıydı?

"Şimdi git ama şunu unutma.."

Nefes alamıyor'dum. Dudaklarıma eğildi daha da. Gözlerimi kapadım hemen.

"İsmi mi ağzından duymak için her gün burada olacağım!"

Kulağım da hissettiğim nefesi ile derin bir nefes aldım. Öpecek sanmıştım. Geri çekilince gözlerimin en derinine baktı ve kollarımı bıraktı. Yavaşça bana bakarak arka arka yürürken bende ona bakıyordum. Ne demekti bu? Her gün buraya gelip kalbimi böyle heyecanla çarptırmaya devam mı edecekti?

İlk yayım tarihi: 03/05/2020

~A&N~