Master vs. Kumander

Master vs. Kumander

  • WpView
    Membaca 1,273
  • WpVote
    Vote 198
  • WpPart
    Bab 36
WpMetadataReadDewasaBersambung
WpMetadataNoticePublikasi terakhir Min, Mar 28, 2021
"Kahit saan ka magpunta o kahit saan ka magtago," hindi ko man siya nakikita pero ramdam kong humarap siya sa akin habang nakatalikod ako. "Makikita at makikita parin kita.." Hindi ako makakilos sa kinatatayuan ko. Parang nanunuyo't ang lalamunan ko. Hindi ko magawang makapagsalita ng bigla nya akong yakapin mula sa likod. "Please.. don't leave me." pagsusumamo nya. Hinayaan kong pakawalan ang mga luhang kanina pang nagkukumawalang tumulo sa mga pisngi ko ng maramdaman ang yakap nya mula sa likod ko..I'm sorry.
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • Sweetest Mistake
  • This Summer with Los Viajeros (BxB)
  • Kissing Tutorial (GirlxGirl)
  • Forbidden Desire
  • "SECRET AGENT L❤VE
  • The Ghost In The Wall
  • Fall for you
  • DON'T LOOK BACK: School Of The Dead
  • 𝙈𝙮 𝙎𝙬𝙚𝙚𝙩 𝘼𝙩𝙚 (𝙶𝚇𝙶) - 𝐂𝐎𝐌𝐏𝐋𝐄𝐓𝐄𝐃
  • She Fell First (GirlxGirl)

Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan