De terug keer van Anubis

Dit is een verhaal over de nachtwacht het begint bij dat Keelin in de nachtwacht komt en Wilko en Vlad zitten er al in. Als je ideeën hebt voor het verhaal mag je het altijd laten weten.

Emely is een normaal die is opgegroeid op een boederij. Ze werkt op het moment voor Enzo knol, maar is daarbuiten ook goede vrienden met myron en Noël. Als haar broer Raoul besluit te gaan trouwen, leert ze zijn vrienden pas goed kennen..

"Wat ga je dan doen?" vraagt Matthy met een grijns terwijl hij over me heen hangt. Ik bloos zacht, laat mijn vingers over zijn borst glijden en sla mijn armen om hem heen. "Hmm... helemaal niks." Hij lacht zacht en laat zich op me vallen. Zijn hoofd rust tegen mijn schouder, waarna hij er een klein kusje op drukt. En zo val ik met Matthy op me in slaap. __ Imani Bordeaux is gewend aan een leven waarin weinig ruimte is voor rust. Haar dagen bestaan uit lange diensten, sirenes, meldingen en urenlang door de straten van Utrecht rijden met haar collega Peter. Tot ze op een avond een jongen aan de kant zet. Zijn rechterachterlicht doet het niet. Een simpele verkeerscontrole. Niets bijzonders. Tenminste... dat denkt Imani. Want een paar dagen later staat dezelfde jongen ineens tegenover haar in een club. Matthy. Wat begint met een paar flauwe opmerkingen over zijn achterlicht, verandert langzaam in iets waar geen van beiden echt op had gerekend. Maar hun levens zijn allesbehalve makkelijk te combineren. Imani werkt onregelmatige diensten en draagt steeds meer met zich mee dan ze aan Matthy vertelt. Haar baan is niet het gevaarlijkste gedeelte van het politiewerk - het zijn de dingen die je meeneemt naar huis. De beelden die je niet zomaar uit je hoofd krijgt. De nachten waarin slapen onmogelijk wordt. En Matthy? Die heeft zijn eigen drukke leven, met opnames, vrienden, werk en een agenda die nooit lijkt leeg te raken. Toch blijven ze elkaar tegenkomen. In koffietentjes. Op straat. Tijdens avonden uit. Op momenten waarop geen van beiden eigenlijk tijd heeft voor iemand anders. En misschien is dat juist het probleem. Want hoe zorg je ervoor dat iets tussen twee mensen blijft bestaan wanneer hun levens constant in de weg zitten? En wat gebeurt er wanneer Imani's werk ineens gevaarlijk dichtbij komt? Sommige ontmoetingen zijn toevallig. Andere blijven je achtervolgen. En soms is één kapot achterlicht genoeg om alles te veranderen.

Wat als Matthy plotseling de zorg van een kind op zich krijgt, maar ook nog worstelt met zichzelf? Alsof alles nog niet ingewikkeld genoeg is, komt hij er ook nog achter dat hij gevoelens voor zijn beste vriend heeft.

Het 3e one shots boek. Veel lees plezier guys. Ideetjes zijn altijd welkom!!

Mijn hele leven dacht ik dat ik gewoon was. Gewone ouders. Gewoon een huis. Gewoon een leven. Ja, ik wist dat ze niet mijn echte ouders waren. Maar dat maakte me niks uit. Zij waren er tenminste. In tegenstelling tot Mijn "echte" moeder die af en toe opdook wanneer het haar uitkwam. Tot ze ineens weer contact zocht. En toen besloot ze eindelijk eerlijk te zijn, na 14 jaar. Mijn vader... heel Nederland kent hem. Samen met zijn vrienden: Koen, Milo, Robbie en Raoul. Leuk om te weten. Echt. Alleen jammer dat hij niet eens weet dat ik besta. En ik? Ik had geen idee dat hij mijn vader was. Ik ben Luna. En dit is waar alles kapot ging. Spoiler vanaf hoofdstuk 8 word het pas echt leuk denk ik!!!

hallo allemaal dit is een verhaal wat gaat over de vijf, het is twee jaar nadat ze uit het huis zijn vertrokken. Nu ik vakantie heb probeer ik zo vaak mogelijk te schrijven! veel leesplezier! xoxo anubisde_5

Casa del Huts is meer dan een huis. Het is chaos, vriendschap, grappen die te hard gaan en nachten die nooit stil zijn. Met hun gezamenlijke YouTube-kanaal lijken ze een perfect plaatje: vijf jongens die samen lachen, leven en alles filmen wat ze meemaken. Maar niet alles wat je ziet is echt. Matthy is altijd degene die lacht. De stille, lieve, sarcastische jongen die nooit de sfeer verpest. Hij hoort erbij, overal. Toch begint er langzaam iets te veranderen. Kleine dingen die niemand echt opmerkt. Of misschien niet wíl opmerken. Een blik die net iets te lang blijft hangen. Een lach die iets minder echt voelt. Nachten die te stil zijn. En terwijl de camera blijft draaien, glipt er iets belangrijks tussendoor. Vriendschap wordt test. Stilte wordt zwaarder. En achter elke grap schuilt iets wat niemand hardop durft te zeggen. Want soms zie je iemand elke dag... en zie je hem toch niet echt. Wat we niet zagen is een verhaal over vriendschap, verlies en alles wat pas duidelijk wordt als het al te laat is. ⚠️ Trigger Warnings: * depressie * zelfbeschadiging * suïcidale gedachten * online haat / cyberpesten * emotioneel trauma * rouw en verlies Als je hier niet tegen kan raad ik dit boek af.

"WAT EEN GEWELDIGE POKOE MAN! WAAR ZIJN DIE LADIESSS?!" Voor de achtentwintigjarige Luna hoeft het allemaal niet zo luid. Als kinderverpleegkundige is ze gewend aan de hectiek van het ziekenhuis, maar thuis verlangt ze naar pure stilte. Sinds haar recente verhuizing naar een nieuw appartementencomplex in Utrecht wordt die rust echter regelmatig verstoord door de zware baslijnen van haar buurman Rutger, een ambitieuze producer. Luna is gesteld op haar eigen ruimte en vakkundig in het ontwijken van sociaal contact, maar de luidruchtige collega's die haar buurman over de vloer krijgt, maken het haar niet makkelijk. Terwijl Luna haar onregelmatige shifts in het ziekenhuis overleeft, heeft ze haar muren stevig opgetrokken. De wereld van views, online content en luide creators staat mijlenver van haar nuchtere realiteit af. Ze is absoluut niet op zoek naar chaos. Soms is er maar één ongemakkelijk toeval voor nodig om een muur te laten barsten en te ontdekken dat de blonde jongen, Matthy achter die luide stem online misschien een fenomeen is, maar offline verrassend dichtbij komt.

Een stage bij de Bankzitters. Een hele festivalzomer. Dicht op het leven waar iedereen alleen maar van droomt. Voor Eva lijkt het de perfecte kans: foto's maken, video's schieten en meegaan van backstage tot podium. Maar hoe dichter ze bij die wereld komt, hoe moeilijker het wordt om afstand te houden. Zeker wanneer één blik ineens veel meer betekent dan zou mogen... Deze zomer verandert alles. En sommige momenten zijn té echt om nog terug te draaien.