Witte wolf.

Na de ruzie die ik voor de zoveelste keer had gehad met me ouder had ik besloten om weg te lopen. Ik klom uit mijn raam en liep naar de overkant van de straat, het bos in. Het enige geluid dat ik hoorde was het geluid van mijn tas dat tegen mijn rug aan klotste terwijl ik liep, verder was er doodse stilte. Als teken dat er iemand aan kwam hoorde ik het geritsel van de bladeren en takjes die knapte, het geluid werd harder en kwam dichterbij. Ik keek om me heen en zag niks, totdat er opeens een zwarte schaduw met rode ogen uit de bosjes stapte. Ik liep rustig naar achter maar ik faalde in mijn poging om te ontsnappen, ik struikelde over een boom en viel op de grond. De zwarte schaduw kwam naar me toe gelopen. Ik probeerde verder weg te kruipen maar dat lukte niet want ik werd tegen gehouden door een levensgrote wolf.