Başladım yaşamaya

Başladım yaşamaya

Reads 50
Votes 3
Parts 11

MatureOngoing

Last published Thu, Oct 14, 2021

bilmemekmutlulukmuş birisiningünlüğü bunalım düşünmek felsefe

Tuhafım ben. Sizin gibi değilim. Bu da benim ruh günlüğüm. İster gel ister gelme ama Mevlana da değilim ne olursan ol ''iNSAN'' ol. Malesef etten kemikten ötesi olman lazım. Mesela şu koca yaraları insanlara borçluyum. Bir bak istersen bana olmadı ama belki sana teselli olur. Ya da ne bileyim. Belki sen beni anlamışsındır da bana teselli olur.

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

Gittiği son görevde timini şehit vermiş, hayattaki tek ailesini kaybetmişti. Kıdemli Üsteğmen Gülce İzem Öztürk. Her şeye rağmen yıkılmamış bir kadın. Aile sevgisi görmemiş, kimsesiz büyümüş bir kız çocuğu. Aile sıcaklığını kardeşlerinde bulmuştu o, oysa şimdi kardeşleri yoktu. İntikam hırsı bütün bedenini ele geçirmişti. Yeni timi ve hayatına giren biyolojik ailesiyle işler karışmıştı. Kardeşlerinden sonra aile vatandı. Fazlası olamazdı. Vatan için yaşayıp vatan için ölecekti. Unutulacağını bilse bile. ... "Her askerin bir lakabı olur ya... Seninki ne?" "Asena."dedim sert sesimle. "Asena..."diye mırıldandı. "Dişi kurt." Dudağımın kenarı hafifçe kıvrıldı. Önüme dönüp seri adımlarla ilerlemeye başladım. Asena. Dişi kurt. Bana dişi kurt derler. Gücüm tükenirse karanlıktan alırım ışığı. Yılmam, Türk askeriyim. Bu adı iyi yaz, bir daha unutamayacaksın.

Content Guidelines