Asya

Başına gelen bazı olayların tesadüf olduğunu düşün. Daha sonra bu tesadüfün bir gerçekle kaynaşmasını. Kurtuluş ararken kabullenirken bulursun kendini.

Zindanının duvarlarını seversin, o hayat dolu pencereye konan güvercini ve hatta korktuğun karanlığı bile seversin. Peki ya onu? Onu da sever misin, sevebilir misin?

İşte o benim içimde koca bir boşluk.

"Asya Azizoğlu tam kendini kurtardığını düşünürken geride kalanları gördü. O herkes için dağları yıkarken kimse onun için yaprak bile kıpırdatmamıştı."

▪▪▪

"Merak etme baba oğlun yaşasın diye kızın bu dünyada ölmeyi tercih ediyor. Yaşarken ölmeyi."

"Sana içimde yarasın diyemem Mirza. Çünkü yara oluşması için insanın bir içi olması gerekir. Sen benim içimde bir boşluksun!"