Entangled Souls (Boys' Love)
- LECTURAS 13,147
- Votos 96
- Partes 4
Contenido adultoConcluida mié, sep 3, 2025
[Published under Manila Pop] Kung ang dulo ng katotohanan ay isang paalam-pipiliin mo pa rin bang malaman?
Jermaine Samonte was just an ordinary student at Elton University-hanggang sa makilala niya si Tucker, isang multong hindi matahimik. Stuck between worlds, Tucker is a soul unable to cross over, bound by an unfinished story that refuses to be forgotten.
As Jermaine uncovers fragments of a past long buried, he is pulled deeper into Tucker's story. The whispers of yesterday draw them closer, their worlds colliding in ways neither of them expected. And somewhere between the echoes of the past and the reality of the present, something unspoken lingers-something fleeting yet impossible to ignore.
Pero paano mo ipaglalaban ang isang taong hindi na kabilang sa mundong ito? And when the truth finally unravels, Jermaine must face the one thing he never prepared for-learning how to say goodbye to someone who was never meant to stay.
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Change Of Heart (Atlas Ramirez)
"I'm sorry I shouldn't have kissed you. Just please don't cry Iris." Hangang kelan mo mamahalin ang taong alam mong hindi pa tapos mag mahal ng iba? "I'm sorry I can't ruin you Atlas, not like this! I'm sorry but us... This, what will people say? I don't want to ruin you. you've been the best thing that ever happened to me and I can't." "Iris I love you." Sobrang sarap pakinggan sobrang sarap manatili. Sana totoo nalang. "No atlas, I can see it and I know mahal mo pa si Cassandra." "Iris believe me I loved Cassandra pero mas mahal kita." it's not loved, atlas its loving. You still love her, kasi I can see kitang kita ko kung gaano kalalim ang pangungulila mo sa pagmamahal niya. "Atlas hindi, hindi mo man makita. your eyes glow every time you talk about her it's her parin, siya parin all this time and I can't deal with that, kasi alam ko at alam mo palitan ko man siya sa tabi mo hindi ko siya kayang palitan sa puso mo." "Iris... Listen to me." Nakikinig ako atlas palagi akong nakikinig pero ngayon puso ko naman papakinggan ko. Sinubukan akong yakapin ni Atlas at sa mga oras iyon. Ang yakap na akala ko magpoprotekta sa akin sa lahat ng sakit ang pinakamasakit na nakabalot sa akin. "Atlas I'm sorry."Concluida
Noong Bata pa si Juanito
Paano kung dumating ang panahon na mas gugustuhin mong managinip kaysa harapin ang katotohanan? Paano kung alam mong darating ang isang bagyo habang hindi ka pa lubos na nakakabangon sa una mong naranasan? Ano ba ang kinatatakutan mo? Ang multo ng nakaraan o ang halimaw sa hinaharap? Kaya mo bang bumangon kung sa tingin mo ay putol na ang iyong mga paa? Kaya mo bang lumaban kahit hindi mo na maramdaman ang bawat parte ng katawan mo? Saan ka kukuha ng lakas? Kaya mo bang huminga kung nasa loob ka ng sasakyan at may nadaanan kayong pantot? Kaya mo bang tumawa habang umiiyak? Kaya mo bang kumain habang nagtotoothbrush? May mga bagay na hindi natin kayang pagsabayin dahil ito marahil ay mas masarap hintayin. Minsan, kailangan nating harapin ang mga masakit na katotohanan katulad ng pigsa, bulutong tubig, dysmenorrhea, toothache, headache may solusyon ang mga iyan. Katulad ng lahat ng problema sa buong munso Samahan si Juanito habang siya ay nakikipagsayaw sa manok ni San Pedro. Naniniwala ka ba sa forever? Ako hindi ehhh. Naniniwala ka sa true love? Ako oo at una mong mararanasan iyon sa Diyos at sa iyong mga magulang.Concluida
TOTGA (Candy Stories #4) (Published under Flutter Fic)
Engineering students Pfifer and Ivan know that what they have is something special. Without a proper label between them plus an ugly twist of fate, can they manage to be together in the end--or will they remain as each other's TOTGA and nothing more? *** May feelings na laging nandiyan, nakaabang kung kailan magpapapansin. Nakaabang kung kailan ako titisurin sa mga pamilyar na kanta, lugar, at salita. Magpapaalala sa isang mukha na hindi ko naman gano'n kakabisado pero pamilyar. Magpapaalala sa mga dating pakiramdam. Malalaman mo raw kung sino ang The One That Got Away mo kapag narinig mo 'yong salita at nakaalala ka ng iisang tao lang; nakatisod ka ng mga dating pakiramdam; nangulila ka sa mga nakaraang saya; nakaalala ka ng mga pamilyar na sakit. Sabi, time heals wounds at distance makes one forget. Bakit parang hindi naman effective? Bitbit ko pa rin lahat ng what if. Hindi pa rin ako makatakas sa maraming sana. Ako ba ang bumitiw o siya? Tapos na ba kami talaga? Ang sarap magtanong kaso...wala nga palang kami noon. Disclaimer: This story is written in Taglish.Concluida
Even So, She Bloomed
Yung tipong hindi achiever, hindi rin pabibo, pero laging may matang nakatingin. Rose grew up surrounded by rules, expectations, and fake friendships that slowly crumbled. Until one day, she met Ericka... and then, Hanz. Si Hanz, ang lalaking akala ng lahat, okay. Masayahin, charming, palakaibigan. Pero hindi nila alam, he's been carrying his own ghosts. Habang unti-unting bumabalik ang kulay sa mundo ni Rose, bigla namang umatras si Hanz. Timing, trauma, takot-lahat 'yon, sabay-sabay. This isn't just about love. It's about blooming kahit masakit. About holding hands kahit may takot. About learning to stay, even when everything says walk away. Because even when the world didn't believe in her, she bloomed anyway. She bloomed with silence, courage, fear, hope, doubt and a heart that never stopped. Disclaimer: This story touches on healing, trauma, and the quiet pressures we carry. Written in Taglish, it captures the raw and poetic moments of growing up.
Hey, I Love You!
Hey, I Love You! is under revision. Please bear with the characters' names being changed and some parts of the story's revised. PS. I've only revised the first few chaps of the story. Naaalala mo ba kung paano tayo unang nagkakilala? Sa school yon, first day of school. Kinatok-katok mo yung salamin ng kotse ko. Nagsigawan tayo non. Muntik na nga kita sagasaan. Ang galing lang eh. Inis na inis ako sayo. Pero magkaklase pala tayo. Seatmate pa nga di'ba? Naalala mo ba? Nung ilang pilit mo ako kinulit non about sa ex ko? Nasaktan pa nga kita non. Pero sa huli nalaman ko din ang totoo. Eh yung nung inalagaan mo kita? Kahit inis na inis ako sayo kase ang kulit-kulit mo nung may sakit. Pero hindi pa rin kita iniwan. Nung nawala ang lahat sa sa iyo, nandoon ako, ako yung lumaban, ako yung hindi sumuko. Ganun din ang ginawa mo. Nandyan ka lagi para sa akin. Ipinaglaban mo ako. Hindi mo ako sinukuan. Ginawa mo ang lahat. Pero bakit ganon? Ang unfair ng mundo. Bakit ikaw pa? Bakit ako?Concluida
Maginhawa Nights #TheWattys2022
Si Jerome Angelo Mendoza ay isang freelance musician na napadpad sa matao at busy na Maginhawa. Kalimitan mo siyang makikita na pakalat-kalat sa mga bar at restaurant, umaasang may makukuha siyang kahit kapiranggot na pera lamang tuwing kakanta siya sa harapan ng maraming tao. Si Nathan James San Jose naman ay isang freshman Math major sa UP Diliman. Tuwing gabi ay may part-time job siya sa isang cafe sa Maginhawa upang matustusan ang renta ng kanyang condo unit na minana pa niya sa kanyang ama. Naging matalik na magkaibigan ang dalawa noong high school, ngunit nang dahil sa hindi maiiwasang buhos ng damdamin ay naudlot ang kanilang istorya. Simula noon ay hindi na sila nagkausap. Sa muling pagbabalik ni Jerome sa buhay ni Nathan, maaayos ba nila ang kanilang masalimuot na nakaraan, o hahayaan na lang ba nila na mapunta na lamang sa wala ang lahat ng kanilang pinagsamahan? Disclaimer: This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events, locales, and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. E-mail (for business purposes only): maginhawanightswp@gmail.comConcluida
DON'T LOOK BACK: School Of The Dead
Paano kung bigla ka na lang makakapasok sa isang paaralan na hindi mo naman alam kung paano o bakit ka napunta doon? Akala mo normal lang. Pero may mga patakaran na hindi mo maintindihan. "Don't look back," pahayag ng isang gurong hindi ko maaninag ang mukha. Hindi ko maintindihan. Bakit? Ano bang meron sa likod? Pero ramdam ko ang mga matang nakatitig sa akin. Hindi ko alam kung bakit, pero nakakakilabot. Parang bawat balahibo sa katawan ko, nakatayo. Isang hakbang pa lang palapit sa loob ng gusali, naramdaman ko na ang bigat ng hangin. Para bang may humihila sa'kin pabalik... isang malamig na presensya na ayaw akong papasukin. Pero mahigpit ang utos-huwag lilingon. Ang problema, pakiramdam ko... hindi lang isang pares ng mata ang nakatitig sa'kin. Parang daan-daan. At sa bawat segundo, palapit sila nang palapit. May narinig akong mahina, halos pabulong, diretso sa tainga ko- "Lumingon ka..." Napakagat ako sa labi ko, pinilit na wag gumalaw. Pinilit na wag magpatalo sa takot. Dahil ang sabi nila, sa oras na lumingon ka... hindi ka na makakabalik. Don't Look Back: The school of the dead coming soon... abangan.
BEYOND THE BOUNDARY | COMPLETED✓
Makakaya mo bang tanggapin ang lahat pag malalaman mo na ang totoo? Can you survive the pain you'll feel? Na parang gusto mong gumising sa bangungot. Na parang sinampal ka sa katotohanan at pa ulit-ulit ipinamukha sa iyo na ito ang realidad at totoo. Na parang gusto mong mag time travel at bumalik sa dati na may chance ka pang ibahin ang sitwasyon. At huli na pala nang matuklasan mo ang lahat. The past cannot be forgotten if it wants to be remembered. Sometimes our one of the most difficult tasks in life is removing someone from our heart. And truth be told, there's no forever in this world. ---------- P.S. There are many plot holes, typographical, grammatical and etc. Please, bear with it. Livelots, Lovelots. NEVERMINDME143Concluida
I love you, James
There are always three sides of the story --- mine, yours and the truth. This book covers Mac's perspective and what's really running through his head throughout these years. By hearing James' and Mac's side, you will finally find the truth in the middle. What actually happened behind James' back? Will they ever find peace on their stories? What happened after their college graduation? Will they finally get a happy ending? This book is a roller coaster ride. So you better fasten your seatbelts and enjoy the ride!Concluida
Hold me Tight (BL Story) On Going
It barely takes any time to fall in love, so why is it such a complete torture when it's time we need to say goodbye? Ito ang kwento kung paano nagbago ang mundo ko nang makatuntong ako ng senior high school at nadiskubre pa kung sino talaga ako. ° ° ° ° ° ° ° DISCLAIMER! This is a work fiction. Names, characters, events, places and incidents are either used in a fictitious manner or the products of the author's imagination. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. ° ° ° ° ° ° ° WARNING! This story may contain graphic and sexual content, nudity, suggestive scenarios and adult language. Viewer discretion is advised.Concluida
"I'm sorry I shouldn't have kissed you. Just please don't cry Iris." Hangang kelan mo mamahalin ang taong alam mong hindi pa tapos mag mahal ng iba? "I'm sorry I can't ruin you Atlas, not like this! I'm sorry but us... This, what will people say? I don't want to ruin you. you've been the best thing that ever happened to me and I can't." "Iris I love you." Sobrang sarap pakinggan sobrang sarap manatili. Sana totoo nalang. "No atlas, I can see it and I know mahal mo pa si Cassandra." "Iris believe me I loved Cassandra pero mas mahal kita." it's not loved, atlas its loving. You still love her, kasi I can see kitang kita ko kung gaano kalalim ang pangungulila mo sa pagmamahal niya. "Atlas hindi, hindi mo man makita. your eyes glow every time you talk about her it's her parin, siya parin all this time and I can't deal with that, kasi alam ko at alam mo palitan ko man siya sa tabi mo hindi ko siya kayang palitan sa puso mo." "Iris... Listen to me." Nakikinig ako atlas palagi akong nakikinig pero ngayon puso ko naman papakinggan ko. Sinubukan akong yakapin ni Atlas at sa mga oras iyon. Ang yakap na akala ko magpoprotekta sa akin sa lahat ng sakit ang pinakamasakit na nakabalot sa akin. "Atlas I'm sorry."
Más detallesPautas de Contenido