ÇÖKÜŞ

ÇÖKÜŞ

  • WpView
    مقروء 68
  • WpVote
    صوت 10
  • WpPart
    فصول 2
WpMetadataReadمستمرّة
WpMetadataNoticeآخر تحديث: أحد, مايو ١٠, ٢٠٢٠
Aileleri onları bırakıp gitmiş 6 kız ve tıpkı onlar gibi terkedilmiş diğer 94 kız daha. Onları bu şatoya Violet getirmişti. Soğuk bir sisli gecede Violet'in cini onun kulağına fısıldadı ve şunları söyledi; "100 tane kimsesiz kızı topla ve şatoda onları eğit. Acele et, onlara 8 yıl sonra ihtiyacınız olacak. Hemen kral Kelvin'den izin al. Ben diğer 100 cinimi size yardım etmek üzere görevlendireceğim." Violet o gece koşarak Kral Kelvin'e gitti ve olanları anlattı. Kral Kelvin, cinlerin başı Dylan'ın bunları söylediğine inanamadı. O, şatosun da ki cinlere çok sağdıktı. Cinler ne derse gerçek oluyordu, buna çok kez şahit olmuştu. Cinbaşı Dylan, daha fazla detay veremeyeceğini söyledi ve daha fazla bilgi vermedi. Kral hemen Violet'e 100 tane kimsesiz kız bulması için emir verdi. Kızlar yalnızlıktan kurtulduları için huzurluydular üstelik şatoda ki öğretmenler çok iyiydi. Onlar tam bir hanımefendiydiler. Ama aslında onlar bir şatoya değil koca bir çöküşün içindeydiler.
جميع الحقوق محفوظة
#211
şato
WpChevronRight
انضم إلى أكبر مجتمع لرواية القصص في العالماحصل على توصيات قصص مخصّصة، احفظ قصصك المفضلة في مكتبتك، وقم بالتعليق والتصويت لتنمية مجتمعك.
رسم توضيحيّ

قد تعجبك أيضاً

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Sessiz Yemin
  • Vatan Uğruna
  • Halısaha |texting
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Karven

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

تفاصيل إضافية
WpActionLinkإرشادات المحتوى