Raindrops Of Yesterday

"So... aalis ka pala?" Astridde asked out of the blue.

"Oo, mamimiss mo ba ako Astridde Vicente?" Pabirong sagot ni Cassian.

"Minsan." Sarkastikong sinagot ni Astridde.

She was in denial and he knows it. Nginitian nalang nang binata ang kanyang iniibig na dalaga, ngunit hindi ito maaari dahil siya ay aalis na.

He sadly smiled at her. They were sitting at a bench in Intramuros.

"Hinde... Oo as a friend." Sambit ni Astridde while looking at a flower.

"Ayaw mo talagang maging tayo no? Bakit?" Baling ng binata.

"Ewan ko din ba... andaming nagkakandarapa sayong babae, bakit ako?" Astridde replied.

"Ewan ko din." Cassian said shortly.

Astridde took Cassian's hand.

"We're just friends, okay?" Malumanay na sinabi ni Adtridde.

"Hintayin kita.." He suggested.

"Hindi na." At muling hinaplos ang kamay ni Cassian habang nakatingin sa isang bulaklak.

"Maiinip ka lang." Dinugtong ni Astridde.

He sighed.

Naramdaman ni Astridde na may sinuot si Cassian sa kanyang ring finger at napatingin siya.

"Ano to, Cas?" She curiously asked, admiring the ring.

"Sayo na yan, para naman talaga iyan sayo."

"No... sayo ito." She tried giving the ring back to him but he still didn't budged.

"Sayo nalang, aalis ako diba. Remembrance mo sakin yan as a friend." He said.

"Di nga ano nga kasi ito, or meaning neto Cassian Arguelles?"

"Promise ring." He looked at her.

"Uh... ha?"

"Promise ring, diba nga sabi ko iintayin kita?" Paalala ni Cassian.

Natahimik si Astridde at biglang bumuhos ang ulan, wala naman silang pake kung mabasa sila.

"Sayo na yan ha? Tara na, wala naman itong patutunguhan." Sambit ng binata.

"Okay..." taimtim na sinabi ni Astridde.

Tumigil si Cassian sa harap ng bahay ni Astridde at pinagbukasan ito ng pinto ng kotse.

"Aalis na ako ha? Yakap man lang? Magpalit ka ng damit, basang basa ka baka magkasakit ka" sabi ni Cassian pero tahimik parin si Astridde.

Agad ni yakap ng dalaga ang binata at hinalikan ito sa labi.

"I'll miss you."

.

.

Happy reading!