Geçmişin İzinde

Herkes yeni bir hayata başlarken kendi kendine sözler verirdi. Her şeyin eski hayatından daha iyi olacağına, güzel dostluklar kuracağına, belki de güzel bir aşk hikayesinin olacağına dair bir takım sözler.

Evet, bende böyle sözler vermiştim kendi kendime.

Ama hayatımın inişli çıkışlı, tutarsız bir hikaye olacağı hiçbir zamana aklıma gelmemişti. Olan şeylere bakıp klasik bir hikaye diyebilirdim ama bu bambaşka bir şeydi.

Geçmişin birden benden aldığı ve geçmişin birden önüme koyduğu bir hikayeydi.

01.03.2021

F'

🍂🍂🍂

Her şey şimdi başlıyor...

Yakınıma düşen ilk kar tanesini önce ben görmeliyim diye, hava durumuna baktıktan sonra tüm gece kar yağmasını beklerdim. Bazı günler sabaha kadar gözümü kırpmaz, sadece ilk kar tanesine odaklanırdım. Bazı zamanlar uyuyakaldığımda sanki bütün emeklerimin boşa gittiğini hisseder, tüm gün içime kapanırdım. Babama benzetirdim belki de kar tanelerini. Hep beklerdim. Geldiğinde ise ilk ben sarılmayı ister, ilk beni görsün isterdim. Babam kar tanesi değildi, ama annem her seferinde beklersen, beklediğine değer diyerek babam olduğuna inandırmıştı beni.

Yıllarca bu pembe yalanla beklemiştim babamı. Ya da o sevdiğim kar tanesini.

Üç yaşımdan şuan olduğum zamana kadar hep böyle geçmişti kış mevsimim.

Ta ki, kar tanesi elimin üzerinde kurumaya yüz tutmuş kanın üzerine düştüğünde anlamıştım her şeyin birden tepetaklak olduğunu