Kumsal'ın Denizi

Kumsal'ın Denizi

  • WpView
    Reads 80
  • WpVote
    Votes 7
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, May 29, 2020
WpInfo
Fiction
Romance
Bazen yağmur Bazen rüzgar Bazen ise güneşsin Yani bazen ağlar,bazen kafana göre esersin Güneşi... Bilmem çünkü onu hiç yaşamadım. Sen bilir misin güneşi? Anlattıklarına göre güneş; Mutluluk,aşk,sevgi, arkadaşlık ve aile demekmiş Ben hiç mutlu olmadım.Hiç sevgi görmedim. Arkadaşlarım sebepsiz yere benden kaçtı... Aile... Annemi hiç tanımadım.Babam ise tam bir alkoliğin teki. Kısacası ne güneş görebildim,ne de güneş olabildim. Ama Bir adam gördüm... Yemyeşil gözleri,simsiyah saçları... İşte tam o zaman bende güneş gibi parlayabilir Belki de güneşin kendisi gibi olabileceğime kendimi inandırdım. Sonuçta her şey kendine inanmakla başlamaz mıydı? İşte benim hikayem kendime inanmamla yeniden başladı...
All Rights Reserved
#105
orman
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • KORKUT / bxb
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Sirayet|Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Mafyaymısmıs

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines