Twelve Hours of Death

Twelve Hours of Death

  • WpView
    Reads 285
  • WpVote
    Votes 147
  • WpPart
    Parts 23
WpMetadataReadOngoing48m
WpMetadataNoticeLast published Mon, Jun 8, 2020
WpInfo
Fiction
Mystery
Naranasan mo na bang mabuhay sa kasalukuyan habang ang buhay na mayroon ka ay nananatili parin sa nakaraan? Paano kung isang araw ay magising kana lang na nasa ibang mundo kana pala at maging sarili mo sa salamin ay hindi na rin mahagilap ng isip mo kung sino ka talaga, ano ang gagawin mo? Kung dumating ang panahon na kailangan mong mamili kung hustisya para sayo o iligtas ang buhay ng iba na pinanghahawakan mo, ano ang mas matimbang para sayo? Ang kwentong ito ay magpapaniwala sayo kung bakit sa gitna ng problema ay patuloy parin tayong nabubuhay. Sa mga oras na pakiramdam mong nag iisa ka na lang, wala kang ibang dapat pagkatiwalaan kung hindi ang sarili mo. Ako si Leandra morez, ang bagong mukha na magbabalik para tapusin ang nakaraang pilit akong binabalikan. Hustisya para loob ng labing dalawang oras. TWELVE HOURS OF DEATH
All Rights Reserved
#249
lessonlearned
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • My Twin Sister's Wife
  • One Step Away From You [UNDER MAJOR EDITING]
  • Lover's of the Rain (BxB COMPLETE Series )
  • La Vendetta (Completed)
  • Secret Recipe
  • Umbrella
  • Posas
  • Love Story of Ryan and Mecca

"We will announce our identity as CEO and you being the president. Also.." hindi ko alam kung kailangan ko bang banggitin ito sa kanya pero tumitig ito sa akin wari mo'y naghihintay ng sagot. "We will also announce our m-marriage to the public." "How long do you want to pretend?" naupo ito sa sofa at isinandal niya ang ulo niya sa sandalan paharap sa kisame. Hindi ako naka sagot. Hanggang kailan nga ba? Hindi ko rin masagot ang tanong niya. Ni hindi ko rin alam kung nagpapanggap nga lang ba ko o totoo ang mga pinapakita ko. Instead of answering her, naglakad ako patungo sa bathroom pero pinigilan niya ako nang hawakan niya ako sa kamay ko. I felt the current na parang sa kasuluk sulukan ng katawan ko ay nanatili ang kuryenteng iyon. "Do you want this setup, Elix?" tanong nitong muli. Wala parin akong makitang emosyon sa mga mata niya. Gusto kong umiwas sa mga tanong niya. Hindi ko kasi alam ang isasagot ko sa mga ito. Sumasakit ang ulo ko sa mga tanong niya. Ano nga ba kasi ang gusto ko? Bakit hindi ko nalang siya diretchuhin at sabihing ayoko din sa ideya ng pagpapanggap na ito. "I like you Rielle!" bulalas ko sa kanya. Pero pagkatapos non ay narealize ko na mali ang sinabi ko. 'Hindi iyon ang sabi ng utak ko. Damn!' Hindi ko na mababawi yon dahil magmumuka lang akong katawa tawa sa harapan niya. Nakatulala lang siya sa sinabi ko. Nang bigla niya kong siilin ng halik. Banayad lang ito sa una pero lumalim sa katagalan. Napayakap ako sa batok nito at tinugon ko ang bawat halik niya. Hinapit niya ako sa bewang at tsaka binuhat at inilapag ako sa mesa. Naramdaman ko ang kamay nito na humawak sa leeg hanggang sa batok ko para lalong dumiin ang mga halik niya. Sa gitna ng bawat halik ay bumulong ito. "Please... stop pretending, Elix." tsaka niya hinagod ang labi niya sa leeg ko.

More details
WpActionLinkContent Guidelines