Almost A Rapunzel Story
- Reads 29
- Votes 2
- Parts 6
Kumaripas silang lahat ng takbo papalayo sa 'kin, nang makita kong nag-iisa na lang ako sa isang malawak na pasilyo ay napaupo ako. Naramdaman ko na ang pananakit ng katawan ko.
"A-Aoife!"
"L-Lucia!"
Agad itong lumapit sa 'kin at niyakap ako, niyakap ko ito pabalik at doon umiyak ng umiyak. Naramdaman ko na talagang ligtas na ako sa mga bisig niya.
Nang mag-angat ako ng tingin ay nakitab ko sa 'di kalayuan ang mga batang nanakit sa 'kin at iba pang bata.
Labis na pagkasuklam ang naramdaman ko ng makita ko sila, nagngingitngit sa galit ang loob ko, dapat sila ang mamatay, gusto ko silang makitang nagmamakaawa para hindi ko sila patayin. Napangisi na lamang ako at napausal na naman ng salitang hindi ko maintindihan.
"Die. Humans."
5-18-20
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
I was rape by King Bright Damon Red Mc. Rich
" Pl-- ease! Wag. Maawa ka -- " Nag mamakaawang sabi ko sa kanya habang naka luhod. Sinalubong ko ang malamig nyang titig. " No mercy. " Nakakakilabot nyang sabi. Napa iling ako sabay agos ng mga luha ko. " Pl--please! Don't do this to me. I--- ahh! " Napa sigaw ako ng hilahin nya ang buhok ko at tinulak sa may kama. " No mercy. " Madiin nyang sabi habang papalapit saakin. Dahan-dahan akong umatras hanggang sa dulo ng head board. " Ano ba? Hindi ka pa ba kontento sa lahat ng pananakit mo saaki-- ahh! " Napa tigil ako ng sampalin nya ako. " No I won't. And I will never stop until you die.." Malamig nyang sabi habang may nakatitig saakin. " Then kill me now. " mahinang sabi ko. Dahan-dahan syang ngumisi parang demonyo. Like his name. " Not now. Let me taste you first sl*t.." naka ngising sabi niya at sinira ang damit ko. " WAAAAG!! ----" REMINDER: Wag mo muna itong basahin kasi iibahin ko ito lahat.Complete
FALLING INLOVE WITH THE SAME FACE
Prologue.... " Maybe I'm not beautiful enough to inspire somebody.But atleast, I'm Friendly enough to make someone happy ".... Ano daw??? ____________ Yan,,tsk..yan ,,ang napapala ng taong 24/7 ei sa computer nakatunganga....Imagination ko teh.. lampas na sa Eiffel tower at mas malawak pa sa buong universe.. Well??? Sino nga ba aq??? Jaraaaaaaannnn!!!!!!!______________________ Ako si Amethyst Mondragon ang ......... ________________ " Baklaaaaahhhhhhhhhhh!!!!!!!!" ________________ " Chararaaaaaaaatttttttttt!!!!!!!!" akala mo dalawa lang sila?? Wag Ka,, me isa pa at .... at ito ang pina ka bongga.... ready??? ________________ " Puritaaaaahhhhhhhhhh!!!! - tomjones na aketch!. Gumora na tayis sa babey,, Im Supppahhh hungry much na" Haits,,,,,, yan ang tatlong Wonder Friends q na siguradong bubuhay sa dugo niyo.... Gusto niyo rin bang malaman if me lovelife aq??? Edi wow!!!.. Basahin niyo ,, hihi Dito nio malalaman kung ano ang mas matimbang pamilya? pagkakaibigan? o pag-ibig? pasencia na po hindi kasi ako magaling ,mag prologue ehhhhh... hahahaha its my first tym to write a story ehhh... pero just try to read it... i will sure you, hindi kayo mag sisisi... love lots...^_____^Complete
TAMER
"Weeru! nawawala si Dav" Mula sa malalim na pag dadasal,nabulagbog si Weeru Marahan siyang tumayo "Tawagin ang mga pinuno papuntahin silang lahat" Malumanay na sabi niya "Masusunod"umalis ito agad at muling humarap siya sa altar kong saan naroroon ang malaking rebolto ng Moon goddess Nagbigay pugay siya at iniwan ang templo ...... "Pinatawag ko kayong lahat,upang ipaalam ang na nawawala muli si Davon" "Ano?na naman?paano nangyari iyon ?"agad na napatanong ang Pinuno ng mga taong ibon "Iyon ang dapat nating alamin, kailangan natin si Davon " Aniya ni Weeru "Malaking problema ito"komento ni Aliso na pinuno ng mga buwaya "Huli kong balitang natanggap ,may nakasaksi sa kanya ng isang umaga na nakikipag laro pa sa mga usa.Subalit ng iyon na lamang ang huling impormasyo at bukod don wala na."Weeru na namumroblema. Bumukas ang pintuan ng silid ,lahat sila ay napatingin "Weeru!may dapat kang malaman..si Dav ,sinabi sa akin ng mga paru-paro nakita nilang tumawid si Dav sa lagusan "habol hinga pa ito sa pagod "Ano?!saang lagusan?"pinuno ng mga alakdan "Lagusan patungo sa mga taong lobo" Tugon nito kitang kita ang pag aalala Napasinghap ang karamihan sa loob ng silid "Huh?!hindi maaari..bakit niya iyon ginawa"namumutlang sabi ng pinuno ng mga kuneho. Takot na takot ito 'Malaki nga itong problema'napapailing na sabi na sa isipan ni Weeru
Sweetest Mistake
Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.Complete
the demon is obsessed to her (COMPLETED)
Im here in my room when someone knocked to my door Tumayo ako mula sa pag kakahiga at binuksan ang pinto.... Agad na bumungad sakin si manang tesi ang mayordoma ng mansion hikhok "Bat po nay?" Magalang at malambing kong saad hehe.. "Hayst batang to talaga pinapatawag ka ng daddy mo panigurado may ginawa ka nanaman kalokohan" sabe ni nay tesi Luh grabe sya oh kalokohan agad!? Eh wla nga akong natatandaan na ginawa kong kalokoh- HUWATT!!!?? NALAMAN NA NI DAD??? ang bilis noice WHAHAH "Opo manang susunod na po" kamot ulo kong ani ko hoyy wla akong kuto hah sarap nyong ipakain sa bird eh Nag shower muna ako bago lumabas ng kwarto Im here outside my dad's office Whoo hingang malalim kaya mo yan selp Pumasok na ko sa office ni dad ng wlang katok katok hehe sanay na naman sya saken eh Pag pasok ko ay isang makinang na bolang Cristal ang sumilaw sa maganda kong eyes jwk ulo pala ni daddy un BWHAHAHA "ehem" pekeng ubo ni dad na nasa harapan ko lang "Yes po daddy pinapatawag mo daw po ang maganda nyong anak?" Malambing na ani ko Syempre kaylangan naten manglambing para hnd tau pagalitan hikhok "ZAIREIGH JANE MONTEZ!!" sigaw ni dad awuuu buti hnd sya napapaos sa kakasigaw "Yes po dad?" With puppy eyes hehe alam kong hnd makakatangi sa magunthe kong mata Nakita ko nmn nag iwas ng mata si dad ng mata saken HULI KA BALBON!!!! "Anak bakit mo naman sinunog ung deans office?" Malumanay na tanong ni daddy tamo kanina sisigaw sigaw ngayun mahinanon hayst "Kase po ayaw maniwala nung dean na hnd nga ako ang nanguna ung panget na mukang paa na clown nga yung nauna " malungkot na ani ko hehe baka hnd nyo alam best actress ata ako "Hayst may magagawa pa ba ako? Dun kana sa HELLIAN UNIVERSITY mag aaral" malumanay na sabe ni dad "Ok po" masigla kong sagotComplete
Tears Of Betrayal
"Bili mo ako niyan." "Tumigil ka!" Shit! Ako na ang nahihiya sa tindera ng grocery store. "Bakit ayaw mo ako ibili, candy lang naman!" galit na saad niya na parang iiyak na ito. "H-Hindi nga candy iyan!" namumula na ako sa hiya, natatawa na rin ang tindera ng grocery store. "Kainis ka Geo, kapag hindi mo ako ibili niyan, lalayasan na kita!" Napanganga naman ako. "Oo na, kumuha kana!" Ang lapad ng ngiti niya na nagdampot ito ng limang piraso. "Favorite ko talaga ang strawberry," nakangiting saad niya. "Miss itong limang piraso," nakangiting binigay niya ito sa tindera. Narinig kong humagikhik ang tindera. Napapikit na lang ako, sa sobrang hiya. "Bayaran mo na," nakangiti na sabi niya sa akin. Binayaran ko na agad ito at hinila ko ito palabas. "Hindi ka ba titigil sa kalokohan mo!" galit na saad ko dito.Daig niya pa sila Jenny, Z at Bea sa sobrang tigas ng ulo at sa mga kalokohan. "Candy lang hiningi ko ah! Kapag ikaw gusto mo ng love making binibigay ko naman sa iyo!" Napahawak na lang ako sa aking ulo. Ikinasal nga ako pero sa isang batang wala pang alam sa mundo. Nanlaki ang mga mata ko na binuksan niya ito at diniretso sinubo. "Ay, bakit ang kunat at ang dulas?" ngumunguyang saad niya na nakatingin sa akin. "Putang ina! Hindi mo binasa ang nakasulat? Condom iyan Belle!" Nahihigh-blood na ako talaga sa kan'ya. Nakanganga naman ito na nakatingin sa akin. Sa dami-daming babae na i-fixed marriage sa akin, dito pa ako napapunta sa isip bata at walang kamuwang-muwang!Complete
Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.Complete
Salamisim
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.Complete![Twist of Fate [ COMPLETED ]](https://img.wattpad.com/cover/86316327-256-k501270.jpg)
Twist of Fate [ COMPLETED ]
"Show people how important they are in our lives before it's too late"---Papa Jack Minsan na akong nagmahal. Pero anong nangyari? Umasa lang pala ako na merong forever. Since that day, hindi ko na binigyan ng chance ang sarili kong muling magmahal. I vowed to never love again. I vowed to never let anyone take a chance to hurt me again. Until he came. Sa kabila ng pag-iwas ko sa kanya, hindi siya lumayo. Hindi siya sumukong makipaglapit sa akin. Hindi niya ako iniwan. And because of that, I broke the promise that I made to myself. Binigyan ko na ng chance ang sarili kong muling magmahal. Minahal ko si Prince at minahal niya rin ako higit pa sa inakala ko. Sobrang saya ko ng mga panahong kasama ko siya. Kakaibang saya ang nararamdaman ko sa tuwing babanggitin niya ang salitang "Mahal kita". At dumating na rin yung point na naisip ko na baka siya na nga. Baka siya na nga ang matagal kong hinihintay. In my mind, eveything had already been planned out. Hindi ko maiwasang isipin ang future naming dalawa. Ang future namin kung saan kami bubuo ng masayang pamilya at mabubuhay ng maligaya. Pero nakalimutan kong iba pala makipaglaro ang tadhana. Yung inakala kong perpekto na, mauuwi lang pala sa trahedya. Yung inakala kong forever, mabubura na lang pala bigla. My name is Lucy Mendez. And this is the story of how I met him that ends unexpectedly. Kaya ko nga bang harapin ang laro ng tadhana? Kakayanin ko bang yakapin ang katotohanang maari ko siyang mawala? Can my love is enough to win over Destiny's Game? Or worst, may magagawa nga ba ako?Complete
Noong Bata Ako (Complete Book 1 - On Going Book 2)
Book 1 (Naida): "Maganda ba ako?" tanong ng babae. "Paano ko malalaman? Nakatakip ang bibig mo?" supladang sagot ng dalagang tinanong. Tinanggal ng babae ang face mask at tumambad sa dalaga ang mukha ng babae. Kinabukasan, natagpuang patay ang dalaga, pugot ang ulo at may hiwa sa bewang. Pinaniniwalaang ginupit ito gamit ang grass cutter o anumang malaking gunting. Noong bata ako, kinwento sa akin ni nanay ang kwento ni Cinderella at Snow White bago ako matulog. Napakaganda ng storyang iyon kahit na ang nakatuluyan nila ay parehong si Prince Charming. Kahit bata pa ako noon, gusto ko ng makilala ang prince charming ng buhay ko. Pero paano kung ang kwentong ito ang binasa ni nanay sa akin, makakatulog pa kaya ako? Book 2 (Pido): Noong bata ako, pakiramdam ko sinusundan ako ng buwan kahit saan ako magpunta. Bawat tingin ko kasi sa buwan lagi siyang nandoon sa pwesto niyang yun. Mula noong makita ko ang Kalye 19, pagdating ng 11pm ay nagigising na lamang ako noon sa kalyeng yun at may hawak na patalim na puno ng dugo. Minsan may dugo ang damit ko at minsan may hawak pa akong putol na kamay. Mapapatakbo na lamang ako pauwi at hindi na makakatulog. Sana lang nababantayan ako ng buwan sa mga ginagawa ko para kapag tinanong ko ang buwan, masasagot niya kung ano ang nakita niya. Bukas kaya? Magigising pa ba ako uli sa Kalye 19?Complete
" Pl-- ease! Wag. Maawa ka -- " Nag mamakaawang sabi ko sa kanya habang naka luhod. Sinalubong ko ang malamig nyang titig. " No mercy. " Nakakakilabot nyang sabi. Napa iling ako sabay agos ng mga luha ko. " Pl--please! Don't do this to me. I--- ahh! " Napa sigaw ako ng hilahin nya ang buhok ko at tinulak sa may kama. " No mercy. " Madiin nyang sabi habang papalapit saakin. Dahan-dahan akong umatras hanggang sa dulo ng head board. " Ano ba? Hindi ka pa ba kontento sa lahat ng pananakit mo saaki-- ahh! " Napa tigil ako ng sampalin nya ako. " No I won't. And I will never stop until you die.." Malamig nyang sabi habang may nakatitig saakin. " Then kill me now. " mahinang sabi ko. Dahan-dahan syang ngumisi parang demonyo. Like his name. " Not now. Let me taste you first sl*t.." naka ngising sabi niya at sinira ang damit ko. " WAAAAG!! ----" REMINDER: Wag mo muna itong basahin kasi iibahin ko ito lahat.
More detailsContent Guidelines