İlk ve Son

Senin hikayeni şuan küresel bir salgında yazıyorum.

Evet,kocaman küresel bir felaketin içindeyiz maalesef.

Ben bu olayı hep evrenin ikimize tepkisi olarak düşündüm.

Sanki bizim bir araya gelmemiz bu felaketi başlatmış gibi.

Ama şimdi anlıyorum, bizim beraber yaptığımız her şey felaketle sonuçlanıyor.

Şuan ne senin benimle konuşacak cesaretin

ne de benim seninle konuşacak psikolojim var.

İkimiz ne kadar inkar etsek de unutmak ne kadar kolay olabilir, onca sözden sonra...

Bu hikaye okumaya alıştığınız hikayeler gibi olmayacak bunun size garantisini verebilirim. Çünkü hikayenin gerçeklik payı var...

Herkese merhaba. Öncelikle bu hikaye acemice yazılmış bir hikayedir ve üstte de yazıldığı gibi gerçeklik payı olan bir hikayedir. Bu hikayeyi okumaya hazır mısınız? Çünkü bir insanın iç dünyasında susturamadığı duygularını okumaya başlamak üzeresiniz. Bir kızın defterine, sanki karşısında o kişi varmış gibi yazdığı yazıların, hikayeye dökülmüş halini okumak üzeresiniz. Bu hikaye sıradan hikayelerden değil. Sonu her hikaye gibi mutlu sonla mı bitecek bunu hep birlikte göreceğiz...

*Kısa Bir Kesit*

Ve kız deftere ekledi;
Seni unutmaya çalıştıkça sokaklar bile üzerime geliyor, her şey bana seni hatırlatıyor. Ama bu artık değişti. Şimdi sokaklara baktığımda sadece iyi anılarımı hatırlıyorum. Artık kafamda sadece bir anısın. Sen benim için bu dünyadan çoktan soyutlandın...