Mevsimlerden Hicran

Bir gün ansızın, yıllar önce yaşananların günahını bizden çıkarttı kaderimiz. Geçmişi dayattılar boynumuza, kilometrelerce savruldu bedenlerimiz. Bambaşka şehirlerde hiç kavuşmayacak iki çıkmaz sokak olduk, bir daha aynı şiirde bahsi geçmeyecek iki aşık. Ben nergisgillerden Fulya idim bu hikayede. O Narcissus kederinden ölüp giderken, tek kelime edemeyen Echo. Mevsimler çalındı bizim ömrümüzden.

-"Sen yokken hiç yaz gelmedi bana. Baharlar çiçek açmadı, yaprak dökmedi. Kalbim buz kesti, üşüdü ellerim ama kış desen kış değildi. Eğer sensiz geçirdiğim zaman bir mevsim olsaydı adı Hicran olurdu."