SON VAMPİR

"Git buradan canavar herif."

"Beni dinlemeden olmaz !"

"Hayır!"

kapı birden kırıldığında sindiğim köşeden kalkarak koşarak mutfağa ilerledim . Canım haddinden fazla yanıyordu. Bu his belkide dünyamın başıma yıkıldığına dair bir işaretti fakat ben bir canavar için bu sefer hayatımın yıkılmasına izin vermeyecektim.

"Sadece konuşmak istiyorum." Oda arkamdan gelirken hızlıca masanın diğer tarafına geçerek ona baktım.
Kafamı delirmişcesine sallarken bağırdım

"Dur lütfen..."

"Hayır, bu sefer durmayacağım." masayı tek eliyle kaldırıp devirirken korkuyla gözlerine baktım. Onunda gözleri beni bulurken elimi arkaya atıp ona zarar verecek bir şeyler aramaya başladım.
Elime değen soğuk demirle kalbim hoplarken bunun bıçak olduğunu kavrayabilmem çokta uzun sürmemişti.
Charles bana yaklaşırken aniden bıçağı çıkarttım ve ona doğrulttum.

"Sana yaklaşma dedim, hayatıma nasıl geldiysen aynı onun gibi defol! Beni babam sana ne kadara sattıysa sana o parayı vereceğim yeter ki defol."

Charles şok olmuş bir şekilde ilk bana ardından da elimde ki bıçağa bakıp hayal kırıklığı belli olan sesiyle mırıldanmasını dinledim.

"Ben seni seviyorken gerçekten beni öldürecek misin?"