R E H İ N

Her yıl 17 Ekim saat 00.38'de 8 kadın ortadan bir anda kaybolup, haber alınamıyordu. Ne yaparlarsa yapsınlar kadınlardan kaçırıldıkları andan itibaren haber alınmıyordu? Onlara ne yapıyorlardı? Neden kaçırıyorlardı? Veyatta onlara ne yaptıracaklardı? Ve neden sadece kadınlar? Neden 8 kadın? Neden hep 17 Ekim? Ve neden saat 00.38'de hepsi aynı anda ortadan kayboluyordu? Onlara ne oluyordu? İşte o kadınlara ne olduğunu, ne yapıldığını anlatan bir hikaye...

Mucize ve Özgürlük...

İkisi hayatımın son anlarındaki benliklerimdi. Mucize, en büyük bekleyişim ve umudumdu. Özgürlük ise elimden alınan çaresizliğimdi.

Ben sadece kaçırılmamıştım. Ben bu eşsiz anlamlara sahip olan ve birbirini tamamlayan iki kelimenin anlamını öğrenmiştim. Mucize ve Özgürlük.

Kaçırıldıktan sonra olaylara pek odaklanamıyordum. Hatta şöyle bir bakarsanız bana olayın ciddiyetinin farkında bile değildim. Bazen kaçırıldığım kafama dank eder, ağlardım. Bazen ise sadece düşünürdüm. Saatlerce.

Ama kaçırılmıştım. Artık bazı şeylerin farkına varmaya başlamıştım. Ben öylesine kaçırılmamıştım. Ben ölüm için kaçırılmıştım. Ölüme hizmet etmek için.

Ama dedim ya mucize en büyük bekleyişimdi diye. İnanıyorum. Mucizelere inanıyorum. Bir gün özgürlüğümü bana geri getireceğine inanıyorum. Beni kurtaracağına inanıyorum.

-Sevgilerle Mucize ve Özgürlüğe

.