Bezbarwna Estetyka
- Membaca 203
- Vote 43
- Bab 6
Bersambung
Publikasi terakhir Min, Jul 12, 2020
Znajdują się tu moje własne poezje.
Zapraszam do czytania.
♡
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#1
sczęście
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
anda mungkin juga menyukai
Zranione uczucia - Wiersze
Zbiór moich autorskich wierszy
Faber est suae quisque fortunae
Faber est suae quisque fortunae - "Każdy jest kowalem własnego losu" - To zbiór wierszy, ukazujących brud w szczelinach naszego świata. To wiersze o ludziach, którzy chcą coś zmienić w swoim świecie, ale nie mogą. To wiersze o ludziach, którzy mogliby zmienić świat, gdyby tylko świat był inny. Posłuchaj o nich. Nie mają imion. Nie mają nazwisk. Nie są nikim konkretnym. Ale zastanów się - czy może to nie są opowieści o wszystkich nas i każdym z osobna. A może to tak naprawdę jedna, spójna historia. Niektóre osoby opowiedzą ci o sobie same. Inne nie były na to gotowe. Jeśli jesteś gotowy - posłuchaj ich głosu. O więcej nie proszę. Ale nie są to słowa, które odejdą z wiatrem. Raczej wgryzą się wraz z brudem za paznokcie.
Chaos miłości 3
III „Chaos miłości".
Śnieżyny
W trzewiach ziemi przebudzona, zobaczyłam złoty kwiat Usłyszałam pieśń syrenią, wyszłam w doskonały świat Gniazda ptaków rozkwilonych, kępy zzieleniałych drzew A nad nimi niósł się nocny, z gwiazd pędzony, srebrny śpiew - "Przebudzenie" I śmiejcie się, i płaczcie z zachwytu, przesady I patrzcie na mnie, patrzcie, bez żadnej żenady I jedzcie, proszę, jedzcie to ciało, tę duszę Pożryjcie mnie w całości, hodujcie swą tuszę - "Wyparcie" Szlak mój może pobiec dookoła świata Przez kurhany losów, pod burzowym stropem Na sercu wciąż blizna, źle przyszyta łata Co noc sny me zbiera i rzuca pod twe stopy - "Włóczęga" Te setki spiesznych nóg i dłoni pełnych pracy I głów mówiących jednostajnym głosem Tysięczny martwy wzrok, ci sami wciąż łajdacy Kto przejmie się ich bezimiennym losem? - "Miasto" Wynieś mnie pod kryształ nieba na wichrowym szczycie Ucisz skały brzmiące lodem, by nie spłoszyć zorzy Która nocy mir obali podstępnie i skrycie Ciemność srebrną unicestwi i na marach złoży - "Serca Zimowe" Szkliste pajęczyny, wskorś wiatru rozsnute W sieciach uwięziły pierwsze skry jutrzenki Każda drobnym blaskiem jak diament maleńki Inkrustuje pąki srebrem mgieł okute - "Rosa" Twoja dłoń szepcze "cyt", pieszcząc sennie te kwiaty Słaby gest muska mrok, rozdzierając mu szaty Zapach róż pęta czas w fioletowym bezkresie Pełnym gwiazd, których skry echem morze poniesie - "Fantazja" Jedna dana szansa, tylko jedno życie Ale czy zakwitła, czy przepadła z wiekiem Tego się nie dowiem w swoim ziemskim bycie Na zawsze skazana pozostać człowiekiem - "Ofiara" Łyk za łykiem schodzi drink za drinkiem, inne światy W oczach rozmazują się grafitti i plakaty W kilka ruchów spadną z nas koszulki, buty, spodnie Jesteś prosto z piekła, a ja lubię igrać z ogniem - "Czerwone Światła"
Panduan Muatan