Precious time ~ taekook

Precious time ~ taekook

  • WpView
    Reads 2,791
  • WpVote
    Votes 315
  • WpPart
    Parts 7
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Dec 8, 2020
WpInfo
Fanfic
BTS
Taehyung jest księciem w XVII wieku i niedługo musi poślubić córkę króla sąsiedniego królestwa. Ten pomysł bardzo mu się nie podoba. Już na pierwszym spotkaniu z kobietą, zapałał do niej szczerą niechęcią. Na jednym ze sztucznych, nudnych bali, przez swoją nadmierną ciekawość, przypadkiem przenosi się w czasie do 2019 roku. czyli Jeongguk jest wrednym, bezpośrednim dwudziestosiedmiolatkiem i pewnego dnia na swojej drodze spotyka dziwnego mężczyznę. _________________ - Najmocniej przepraszam! Ale ze mnie niezdara... Wszystko w porządku? - wyrzucał z siebie słowa. Chłopak, który się przewrócił wstał powoli, rozcierając sobie bolący tyłek i klnąc cicho pod nosem. Zignorował dłoń blondyna i obrzucił go groźnym spojrzeniem. - Co ty tak pędzisz, co? - fuknął na niego. - Przepraszam, szanowny młodzieńcze. Zapomnijmy o tym zdarzeniu. - blondyn ukłonił się lekko i wyciągnął przed siebie prawą dłoń w geście zgody. Jeongguk z wyraźną drwiną wymalowaną na twarzy, zmierzył go wzrokiem, dokładnie obserwując dziwne przebranie. Cicho się zaśmiał. - Teatrzyk dla pajaców w drugą stronę. - rzucił, a Taehyung zdziwił się i w onieśmieleniu zabrał dłoń. Jaki teatrzyk? Przecież nigdzie się nie wybierał. _________________ fluff; dużo mojego humoru i wrednego gguka; angst; smut top!jk; slow burn;
All Rights Reserved
#340
taekook
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kamiński
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
  • BACKSTAGE PASS | OKI
  • teacher's pet | yoonmin
  • [T] Carpathian | Dramione
  • JEDEN WERS || OKI
  • CEO
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
  • Ninjago || My Lightbringer

Oskar „Oki" Kamiński żyje w świecie, w którym wszystko jest głośne: sceny, światła, ludzie, oczekiwania. Nauczył się grać role i znikać w tłumie, nawet gdy wszyscy patrzą tylko na niego. Dopiero poza sceną zostaje cisza, ta prawdziwa, w której nie trzeba nic udowadniać. Oktawia Jaworska od zawsze wiedziała, że nie męczy jej hałas, tylko samotność. Interesują ją rzeczy niewypowiedziane, momenty zawieszone pomiędzy jednym spojrzeniem a drugim. Nie szuka fajerwerków, tylko obecności, która nie znika, gdy gasną światła.

More details
WpActionLinkContent Guidelines