Gölge Prens

"Gölgelerle sarmalandığında boğulma, Koray. Onların seni çekmesine izin ver. Sen busun. Koray Kural, kurallarını boşuna koymadı. Sevgilim, kapa gözlerini gölgeleri içine çek. Sen onlarla yaşamak için yaratılmışsın. Sen kahraman değilsin. Bu yola boşuna adım atma. Kapat gözlerini, beni hayal et, bedenine dolanmış bedenimi. Sen benim olmak için yaratılmışsın. Gölge prensim, bana aşık olmaktan korkma. Çünkü zaten benimsin, ruhunu dinlendir; elinde sonunda yine bana geleceksin. Benimsin. Benimsin. Benim. Ben...Be..b.."dedikten sonra ıslak dudaklarını kulağımdan çekti. Ensemde dayalı duran silah mı daha soğuktu yoksa tenime değen dudakları mı? Titreyen parmakları tetiğe gitti ve çekti. Parmağını bıraktığı anda beynimi yerden temizlemeleri gerekecekti. Karşımda dikilen adama baktım. Haklıydı.

Ben kahraman değildim.