SpeEd LoVe
- MGA BUMASA 33,615
- Mga Boto 1,823
- Mga Parte 31
Ongoing
Huling na-publish Fri, Sep 8, 2023
[[ON GOING ]] [[Rated SPG]]
The Brother's Series
[Series #3]
[Joshua Kien Casabuena]
[Jemicah Lia Azunsion]
Takbo at hingal ang ginagawa ko sa oras nato para lang matakbuhan ang kasal na alam kong magiging impyerno ang buhay ko...
Dumaan ako sa talahiban na matataas na damo,at nahihilo nako sa pasikot sikot na kalsada,saan bako patutungo?
Basta ang alam kolang ay dapat makapag tago at makalayo,nasa panganib ang buhay ko hindi ko kayang magpakasal sa taong hindi ko mahal oh kahit daliri niya ay ayokong dumampi sa aking katawan.
Biglang bumuhos pa ang napakalas na ulan kidlat kulog ay dumagdag sa aking pangamba,ang bigat bigat na ng damit kong pangkasal pinunit ko ang laylayan at hinagis ko Kung saan ang aking mataas na sandalyas at tumakbo ulit ng tumakbo sa basang basang kalsada biglang may maingay na humaharurot na sasakyan,nadapa ako sa sobrang bilis ng pagtakbo dahil inaakala Kong baka akoy maabutan.
Sumubsob ang mukha ko sa kalsada humapdi ang daliri ko sa talampakan
Hindi ako makatayo dahil sa akoy nabalian pinilit kong tumayo ngunit akoy bumagsak ulit may dalawang braso na bumuhat sa akin at isinakay ako sa pangarerang sasakyan.
Pagdilat ko ng mga mata ko ay akala kong katapusan ko ay nagsimulang nagka liwanag at nakita ko ang aking kaligtasan ngunit sapat bang sumama ko sa taong to na datiy aking tinalikuran ang taong minahal ako hanggang sa akoy sinukuan.
All Rights Reserved
#390
firstlove
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Magugustuhan mo rin ang
Sweetest Mistake
Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.Kumpleto
"The One That Got Away"
Long time ago or should I say past fifteen years ago, in bright starry night, there was a girl standing in the middle of the midst. Her long black hair fly freely in the air as cold wind blows. Her beauty was stunning but the darkness can't hide the tears in her eyes. Sino ba namang hindi iiyak at gugustuhing mag-isa matapos ang napakaraming kabiguan at pagsubok na pinagdaanan mo. Walang kakampi... walang masasandalan... "Bakit?! B-bakit sa dinami- daming tao sa mundo ay sakin pa nangyari 'to? Anong kasalanan ko... s-sabihin mo! Balang-araw... b-balang-araw! Lahat ay magbabago... magiging matagumpay ako. Hindi na ako iiyak at matatagpuan ko ang tamang taong tunay na magmamahal sakin! B-balang-araw!!!..." Malakas niyang inihagas ang batong hawak- hawak ng kanyang kamay habang patuloy na dumadaloy ang luha sa kanyang mga mata. Bakit nga ba?? Ang sagot... alamin... The story of pain, hope, happiness, waiting and love will now be told.... Characters Preview: > Almira Kaye Labos Montenegro 💙 > Park Zander Kim 💚 > Vincent Carlos Tan 💜 #First Story #Vacation GoalsKumpleto
*STRANGER Husband*
Ohh!! Bigla akong napa-daing ng Pakiramdam ko hindi ako maka hinga at ang masaklap pa subrang sakit ng ulo ko.. Unti unti kong uminulat ang aking mga mata at muntik na akong mapasigaw ng malaman kong hindi ako nag iisa sa aking kuwarto.. mga braso at binti ang nakapatong sa aking katawan at ng silipin ko ang aking sarili sa ilalaim ng kumot wala ako rin ne isang saplot.. Oh!!! Anong nangyari? Kahit subrang kaba ang aking naramdaman dahan dahan kong inalis ang braso at binta na nakapatong sa akin.. wala akong mukhang ihaharap sa aking katabi.. inosente mam ako alam kong may nangyari sa amin dahil ramdam kong nanakit ang maselang bahagi ng aking katawan.. Hindi ko akalain na ang inakala kong laro laro lang kagabe ay nagging tutuhanan pala.. akala ko panaginip lang ang lahat dahil sa aking kalasingan.. Pag-kaalis ko sa kama agad kong pinulot ang aking mga damit at dali dali ko itong sinuot, hindi ko pinansin pa ang pananakit ng aking katawan.. Nakuha ko pang tignan ang mukha ng Strangherong lalaki na nagging asawa ko sa inakala kong laro lalro lang kagabe.. at hindi ko inakala na ganito ka GUAPO ang inalayan ko ng aking sarili.. at kung tama ang naalala niya kabilang ito sa mga Bachelor na bisita sa party ng mga magulang ni MicaKumpleto
Fall All Over Again
published under PHR 2013 (Modified version) Why did I kiss you? Dahil gusto ko... Because I'm dying to kiss you every time I see you. Batang paslit ka pa lamang ay pinapangarap ko na ang mga labing iyan. Look how lucky can I get." 💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓 "Crush kita. Hihintayin kong lumaki ka at liligawan kita, promise 'yan." Paslit pa lamang si Timmy nang unang bitawan ni Third ang mga salitang iyan. Sa paglipas pa ng taon ay muli nitong inungkat ang pangako. "'Mula ngayon ay opisyal na girlpren na kita, kaya huwag ka ng magpapaligaw sa iba," pilyong sabi nito. "Puwede ko bang halikan ang girlpren ko?" "Sira ka ba?" Napamulagat siya nang todo sa request nito. "Ako ang unang boypren mo, kaya dapat ako din ang first kiss mo. Una at huli..." Bago sila naghiwalay ng lalaki ay ninakawan siya nito ng halik sa mga labi. "Hindi mo na talaga ako makakalimutan niyan, Timmy. Hanggang sa muli nating pagkikita..." Pero hindi na sila muling nagkita pa. Ang pangako nito ay nabaon sa limot. Paano nga ba panghahawakan ang isang pangako ng kabataan? Paglipas ng maraming taon ay muling nagkrus ang landas ng dalawa. Ang dating cute na Third noon ay isa nang macho at guwapong anak ni Adonis ngayon. Hindi pa niya limot ang hinanakit sa kababata, at ang masaklap ay hindi pa rin lipas ang kahibangan niya dito. "I always keep my word, Timmy. I always do." Huh! Ito pa ang may ganang magsabi ng gano'n? Pero sadya yatang hindi sila para sa isa't-isa dahil muli silang pinaghiwalay ng tadhana. And this time, hindi lamang isang baldeng luha ang idinulot nito sa kanya, tinangay pa nito ang lahat- ang kanyang isip, puso at buong pagkatao. Reading Order: Book 1: I Couldn't Ask For More Book 2: Fall All Over Again Book 3: My Sweet Misery Book 4: Creepy Little Thing Called LoveKumpleto
Uncontrolled Love❤
"Oo masakit, pero kailangan kong tanggapin" sabi nito habang pinipigilan niyang tumulo ang mga luhang namumuo sakanyang mga mata. "Kailangan kong tanggapin na kahit kailan alam kong wala akong space diyan sa puso mo." "Sinubukan kong pigilan, sinubukan kong ibaling ang atensyon ko sa ibang tao pero wala talaga, ikaw parin talaga ang laman nito." Pahabol na sabi nito. Dahan dahan naman akong lumapit sakanya hanggang sa halos isang daliri nalang ang pagitan namin. Iniangat ko ang mukha niyang kanina pa nakatingin sa baba. Nang magtama ang paningin naming dalawa ay hindi na nito napigilan pang pigilan ang pagpatak ng mga luhang kanina pa gustong pumatak. "Hindi mo na kailangan ng space sa puso ko, dahil sayong sayo na ako. Matagal mo nang nakuha ang puso ko at ang mga labi ko" dahan dahan ko din naman inilapit ang mga labi ko sa labi niya. ~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~ Warning! Warning! Warning! "Ang mga mababasa niyo sa mga susunod na pahina ay maaring hindi angkop sa mga edad 18 pababa, ito ay naglalaman ng maseselan, at hindi kanaisnais na lengwahe. Ang istoryang ito ay BXB kaya kung hindi mo trip wag mo basahin." Another Warning: This story is still unedited so read at your own risk. Please Support! Vote! And Comment! Thank you.Kumpleto
When All I Have is You (Completed)
"Sakay!", nakasigaw na utos niya. Agad akong umupo at napataas pa ang aking mga balikat nang malakas niyang isinara ang pinto. Nandoon ang kaba at takot sa aking dibdib na pilit kong nilalabanan. Huminga ako ng malalim. Nang makasakay siya ay ni hindi niya ako nililingon. Kita ko ang mga ugat niya sa kanyang kamay habang mahigpit na nakahawak sa manibela. Nagyuko ako ng ulo habang kagat ang ibabang labi. "Now tell me...magkano ang sinasahod mo?", napaangat ako ng tingin sa kanya. His eyes are fix in front ngunit tagusan naman. "Magkano ang ibinabayad sa'yo?", mabalasik niyang tanong na ngayon ay titig na titig sa akin. But I didn't answer him. I just heard him curse. Ang sunod kong narinig ay ang pagtunog ng makina ng sasakyan. Minaniobra niya iyon at mabilis na pinaandar palayo. Patuloy sa pagmamaneho hanggang sa huminto kami sa may gilid ng daan. "Intindihin mo naman ako. Kailangan ko lang talagang..." "Bakit ginugutom ba kita?!" Napapikit ako sa kanyang tinuran. Hindi naman niya kasi ako kargo. Wala siyang responsibilidad sa akin. Kaya kong buhayin ang sarili ko... "Clarence naman...kailangan kong magtrabaho. Kailangan kong kumita ng pera..." "Kaya nga tinatanong kita kung magkano ang ibinabayad sayo...titriplihin ko or better yet sabihin mo sa'kin kung magkano ang gusto mo. Name your price..ibibigay ko sayo kahit magkano!" "Binibili mo ba 'ko?", hindi ko maiwasang itanong. Sa paraan ng pagkakasabi niya ay parang gusto na niya akong ariin na parang isang bagay. Nag-iwas siya ng tingin sa akin. "Kung sasabihin ko sayong oo...gusto kitang bilhin. Ibebenta mo ba ang sarili mo sa'kin?" Natigilan ako sa bigla nyang tanong. Clarence and Lucy Story! A/N: *Contain mature themes and strong languages. *Expect spelling mistakes and grammatical errors in some part of the story. *Story is a product of author's imaginations, any resemblance is purely coincidence. CTTO of photo cover used... Thank You! *SilentPage18Kumpleto
Noong Bata pa si Juanito
Paano kung dumating ang panahon na mas gugustuhin mong managinip kaysa harapin ang katotohanan? Paano kung alam mong darating ang isang bagyo habang hindi ka pa lubos na nakakabangon sa una mong naranasan? Ano ba ang kinatatakutan mo? Ang multo ng nakaraan o ang halimaw sa hinaharap? Kaya mo bang bumangon kung sa tingin mo ay putol na ang iyong mga paa? Kaya mo bang lumaban kahit hindi mo na maramdaman ang bawat parte ng katawan mo? Saan ka kukuha ng lakas? Kaya mo bang huminga kung nasa loob ka ng sasakyan at may nadaanan kayong pantot? Kaya mo bang tumawa habang umiiyak? Kaya mo bang kumain habang nagtotoothbrush? May mga bagay na hindi natin kayang pagsabayin dahil ito marahil ay mas masarap hintayin. Minsan, kailangan nating harapin ang mga masakit na katotohanan katulad ng pigsa, bulutong tubig, dysmenorrhea, toothache, headache may solusyon ang mga iyan. Katulad ng lahat ng problema sa buong munso Samahan si Juanito habang siya ay nakikipagsayaw sa manok ni San Pedro. Naniniwala ka ba sa forever? Ako hindi ehhh. Naniniwala ka sa true love? Ako oo at una mong mararanasan iyon sa Diyos at sa iyong mga magulang.Kumpleto
Without You
Kaya mo bang isugal ang puso mo para lang malaman mo na siya na talaga? Takot ka sa commitment pero ayaw mong mawala siya sayo. Kakayanin mo pa bang ipaglaban ang nararamdaman mo kung paulit ulit ka na niyang pinagtatabuyan? Will you still love him? Will you still wait for him kahit na ipinagpalit ka na niya. Kakayanin mo ba yung sakit? Paano kung kailangan mo siya sa tabi mo, pero wala siya. Paano kung iyong mga masasayang araw niyo, magiging alaala na lang ng nakaraan. Hindi mo pa siya kayang i-let go kasi siya pa rin ang laman ng isip at puso mo. Makakaya mo pa ba siyang ipaglaban kung sa harapan mo na niya ipinapakita na wala kang halaga sa kanya. Hindi ka tumitigil na umasa sa mga bagay na sa utak mo pwedeng mangyari. In reality, may babalik, at wala na talagang pag-asang bumalik. Sadya lang talagang mapaglaro ang tadhana. Si Shiene Buencamino, isang office woman at wala sa hinagap niya na sa kanyang paglalakbay sa malawak na siyudad, makikilala niya ang lalaking magpapatibok ng pihikan niyang puso. Will she ever let go of him? "WITHOUT YOU, MY LIFE IS HELL AND INCOMPLETE. CAN YOU JUST STAY AND BE WITH ME, please Seb?"Kumpleto
The Uncertain Life of Ronnie ( Book 1 )
Book 1 Hindi ko alintana ang malakas na pagbuhos ng ulan at malamig na hangin dala na siguro ng kaba kaya hindi ko na ito maramdaman pa. Kanina pa ako tumatakbo dahil sa may humahabol sa akin ang mga tauhan ng taong pumatay sa aking mga magulang. Hindi ko na ininda pa ang pagod basta makatakas lang ako sa mga taong iyon. '' Bang, Bang, Bang... '' Tatlong magkakasunod na putok ng baril ang narinig ko. Alam kong malapit lang sila sa akin kaya mas binilisan ko pa ang pagtakbo kahit sobrang sakit na ng katawan ko. I need to escape from those mens dahil kailangan kong makapaghiganti sa kanila. Hindi ko namalayan dahil sa lalim ng iniisip ko nakarating na pala ako sa isang kalsada. It's not really familiar sa akin ang lugar na ito kaya dahan dahan akong naglakad dahil baka maabutan pa ako ng mga taong humahabol sa akin. Habang binabagtas ang kahabaan Ng kalsada bigla nalang sumagi sa aking isipan ang pangyayaring kailan man hindi ko makakalimutan. Napahagulgol nalang ako dahil sa galit at sakit na aking nararamdaman ngayon habang iyak Lang ako ng iyak may naaaninag akong ilaw sa di kalayuan. Dali dali akong naglakad papunta doon upang humingi ng tulong. Pero naisip ko na huwag na lang baka sabihin lang nila isa akong baliw Lalo na ngayon sa ayos Kong Ito. Isa pa lang truck ang naabutan ko. Dahan dahan naman akong umakyat sa truck para makapagtago. " Bahala na Kung san ako dalhin ng truck na to ang mahalaga mailayo ko ang aking sarili sa Kanila. " Sambit ko sa aking sarili. Wala na akong magagawa kailangan kong makalayo sa lugar na ito lalo nat hahanapin ako ng mga Ronchuelo. I am so lucky na napunta ako sa truck na ito dahil puro prutas ang karga nito. Hindi ko na inintindi pa ang mga tao sa harapan at Dali daling kumuha ng saging para makakain na dahil gutom na gutom na ako.Kumpleto
BS#2: When The Billionaire Owns You -COMPLETE-
Highest Rank: Generalfiction #18 ~~~~~~~~ "Ano ba ang gusto mo?" Halos humagulgol na ako rito para lang magmakaaawa na pakawalan ako sa poder nya. Oo, asawa ko sya pero IBA ANG TURING NYA SAAKIN ginagawa nya akong alipin. Ilang taon palang naman kaming kasal pero ganyan na ang kinikilos nya. "Hindi ka ba nakakaintindi ng sinabi ko? WALANG AALIS SA PODER KO HANGGANG HINDI KO SINASABI." Mas lalo akong naiyak sa sinabi nya. "Ano pa ba ang kailangan mo saakin? Nakuha mo na ang lahat ng sakin. Pati Katawan ko ay nakuha mo na." Hindi ko na talaga kaya ang mga ginagawa nya saakin kaya gusto ko nang sumuko. Hindi nya ako sinasaktan ng physical pero sinasaktan nya ako emotionally. "Hindi ko pa nakukuha ang gusto ko Mahal kong Asawa." at ngumiti ito. Mas lalo akong nangilabot sa ngiti nya dahil ang mga yon ay ngiting nakakatakot. "Kailangan ko nang tagapagmana sa Montecillo Company. " Naging seryoso ang mukha nito ulitt kaya nanlamig ako. "Kapag binigyan kita ng tagapagmana, makakalaya na ako sayo?" Desperadong tanong ko sa kanya. Napatingin ito saakin at muli nakita kong ang mga matang minahal ko na unti unti nang naglalaho. " It depends Mahal kong asawa." Naiiyak nalang ako sa sinasabi nya. ___________________________________ GAVIN HENRY MONTECILLO AND SHALIZA DAREEN DAMIAN-MONTECILLO STORYKumpleto
Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.
Karagdagang detalyeMga Alituntunin ng Nilalaman