Issız Duvarlar

Gökyüzüne bakarak
"Yıldızlar çok parlak değil mi ?" dedim.
Gerçekten de öyleydi. O kadar güzel parlıyordu ki, sanki tüm sokakların lambaları gibiydi. Yüzüme bakmadan,
"Hayır." dedi.
Şaşırarak yüzüne doğru döndüm,
"Neden? Geceyi çok güzel aydınlatıyorlar"
Bu kez bana doğru dönerek fısıltılı ama bi o kadarda tehlikeli çıkan sesiyle ,
"Benim karanlığımı aydınlatamadılar ." dedi ve yüzüme son bir kez bakıp uzaklaştı. Şaşırmıştım neden böyle bir şey demişti ki şimdi. Çatıdan öylece yıldızlara bakıp dediğini düşündüm.