MASIR(+18)

Bir yol... Bir yolcu... Ve kader. İnsan kaderinden kaçabilir mi? Koşarak kaçmaya çalışsa bile ne kadar uzağa gidebilir...

--------------------------------

"Seni gördüğüm zaman... Evren duruyor..." dedi bana. Gözleri tam gözlerime bakıyordu. Nefes alırken bile ne kadar zorlandığını görebiliyorum... Sanki tüm hava birden çekildi... Terliyor muyum? Neler oluyor bana?

"Neden?" diye sordum...

"Bilmem... Belki kaderimsin... Ruhlarımız buluşmak istiyor..." dedi ve dudakları dudaklarımı bulduğunda ben de kendimi kaybettim. Ruhum, onun ruhuna doğru koşmaya başladı. Kavuştular sonra... Kolundaki her kas sanki beni kavramak için yaratılmıştı.

Beni altına aldığı zaman nefesim kesildi... Onundum. Sadece onun...