Cinâyet

Bir ceset ve biz. Ne oluyor bilmiyorum. Kendimi nerde buldum? Nerdeyim ben? Ama iyiki burdayım seninle tanıştığım için çok şanslıyım. O ceset olmasaydı sen benim olamazdın. Şimdi sen benimsin. Ve artık dünya da benim...

"Sevemem seni anlasana."
"Sevebilirsin. Ben seninim sen de benim."
"Biz olamayız. Benim kardeşim katil. Anla artık. Tehlikedesin."

Arkasını dönüp öylece ilerledi.

"Gitme... Beni bırakma..."

Sessizce konuştu.

"Zorundayım..."

Ve şimdi o yoktu. Sadece hıçkırık seslerim ve boşluk. Onun içinde olmadığı bir boşluk...