Pag nag mahal ka, dapat handa ka sa lahat, handang maging masaya, masaktan, umiyak, magsakripisyo at higit sa lahat bumitaw sa taong naging matagal na parte ng buhay at pagkatao mo.
Kasi hindi lahat ng tao mananatili kung ano sila sa simula, dadaan at dadaan sa madaming pagsubok, na maaaring magpatibay o sumira sa iyo, pero dapat handa ka.
Dahil nagmahal ka, tumaya ka, kahit hindi mo alam kung anong magiging kapalit ng lahat ng yon.
Basta alam mo lang sa sarili mo, nag mahal ka, at naging sapat ka sa palagay mo, pero hindi pala sa kanya.
lahat ng pag ibig ay may kaakibat na sakit ika nga nila, kakambal na ng pag ibig ang sakit. hindi pwedeng mag mamahal ka ng hindi nasasaktan.
ngunit kahit napakasakit ng naidudulot nito sa tao hindi pa rin natitigil ang pag mamahal na ipinapakita.
hanggang kailan kaya ito tatagal? magiging kami kaya? O hahayaan at tatangayin na lang ng alon ang pag mamahal na matagal ko ng ibinaon.
ngunit ang alon ay umaalis at bumabalik. katulad ng pag ibig kailangan isip, damhin, sisirin baka sa huli masaktan ka ng alon na patuloy na bumabalik sayo.