AYNALARIN ÇIĞLIĞI

Nereden geldiğini anlayamadığım bir ses ile etrafıma daha dikkatli bakmaya başladım. Kulaklarım uğulduyor gibiydi, çınlıyorda olabilirdi tam olarak ne olduğunu algılayamıyordum. Dalga dalga sesler geliyordu sanki. Katı gezerken baya bir ilerlemiştim. Geldiğim merdivenlere doğru koşmaya başladım. Neden sanki bu koridor sonsuza dek uzanıyor gibiydi. Belki bu olanlar birkaç saniye içinde gerçekleşiyordu ama bana bu bir kaç saniye yüzyıllarca uzun bir süre gibi geliyordu. Sesler azalmaya başlayınca biraz yavaşladım ve etrafıma bakmaya başladım. Merdivenlerdeydim. Ben buraya ne zaman gelmiştim. Bunu düşünmemeye çalıştım. Oradan kurtulmuştum sonuçta. Deli gibi koşuyordum oradan çıktığım halde. Sanırım ders başlamıştı çünkü etrafta kimsecikler yoktu. Görünürde kimsenin olmaması beni biraz olsun rahatlatırken koşmaya devam ettim. Zaten uykum vardı, yorgundum ama kendimi durduramıyordum. Birşeylerin beni durdurmasını dileyerek gözümü kapatıp koşmaya devam ettim. Ben kaybolmamıştım belki ama kendimi kaybetmiş gibi hissediyordum. Sert birşeye çarpmamla birlikte geriye doğru düşüyordum ki birşey beni tuttu. Kalbim deli gibi atıyordu ama neler olduğunu anlayamıyordum...