DÜŞ-YA
- Reads 47
- Votes 2
- Parts 2
MatureComplete Thu, Jun 25, 2020
Çok uzakta kimsenin bilmediği belkide hiç olmayan ancak duyduklarına inananlar, yada gördüm deyip hayal ile gerçeği karıştıranlar her ne ise ama buna inanlar var ve inanlar bunu yaşadılar.
Gerçek ile hayal aleminde gezenler hangisinin gerçek hangisinin düşünce olduğunu karıştırınca ortaya düşüncelerin dünyası yani DÜŞYA çıkıyor ve orada yaşayanlar biribini çok iyi tanıyor....
DÜŞYA da herkes bir süreliğine yaşamıştır burayı sevenler hiç kopmamış ve hayat onlar için çok ama çok düşyalı olmuşşş.....
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Tutsak | Barış Alper Yılmaz
"Tutsak mıyım ben Barış?" "Tutsaksın."
Mila Ay'
3 yaşında hayattan bir haber olan, teyzesinin şiddeti kuzeninin eskileriyle yaşayan, evden dışarısını bilmeyen Mila... Nereden bilebilirdi ki ilk dışarı çıkışında terk edileceğini... Nereden bilebilirdi ki ilk dışarı çıkışının hayatının dönüm noktası olacağını... Kız çocuk hasreti çeken Karanoğlu ailesi bir bebeğe aile olabilecek miydi?
DOLANDIRICI (texting)
Dolandırıcı: Atarlı giderli kızımızın baba sorunları var demek Ne oldu terk mi etti yoksa? Siz: Siktir git. Engeli kaldırmak için dokunun.
İntikam • bxb
Hasan, o gece o ameliyathane önünde Emre'ye bir intikam yemini etmişti. Kardeşini nasıl elinden aldıysa, o da onun hayatında en değer verdiği ve sevdiği tek kişi olan kardeşi Eren'i elinden alacak ve ona en ağır acıyı yaşatacaktı. Ancak işler planladığının aksine Eren'i o hâlde görmesiyle pek de istediği yönde ilerlemedi.
KUZEY KUTBUNDAN ADAM
Duru: Arkadaşın bana yazıyor. Erdem: Arkadaşım sana yazıyor? Duru: Evet Erdem, arkadaşın karına yazıyor! Kuzeyden Adamlar Serisi, 1.
BAKICI
Damla & Barış "Heyecandan delireceğim, Pelin!" dedim, büyük bir sevinçle. Pelin ise başımda kıyafet katlıyor ve benim dediklerimi asla takmıyordu. Başımda ev topuzu ve üstüne bir kalem bağlamış, tırnaklarımı kemiriyordum. Birazdan sonuç gelecekti ve ben ya sevinçten deliler gibi sevinecektim, ya da tüm hayallerim suya düşecek ve ben başka iş başvurulara bakacaktım. "Kızım delirdin mi? Ya alınırsan, alınırsın takma kafana bu kadar!" dedi, rahatlıkla. "Ben burada kalp krizi geçireceğim, sen nasıl bu kadar rahatsın?" diye sordum, garip bir şekilde. O ise cevap vermedi ve ben de önüme döndüm. Ardından topuzumu açıp, kısa saçlarımı serbest bırakmıştım. Bilgisayarımı da alıp, balkona yani bizim evin terasına çıktığımda güzel havayı içime çekmiştim. Demirliklerin oraya gittiğimde, İstanbul'un güzel manzarasını izlemeye başlamıştım. O sırada, bilgisayarımdan bir ses gelmişti. Heyecanla arkamı döndüm ve oraya doğru ilerlemeye başlamıştım, rüzgar kısa saçlarımı yüzüme savurup duruyordu. Heyecan içinde bilgisayarın karşısına oturdum ve sonuca tıkladım ; "Sevgili, Damla Aksoy. İşe alındınız, yarın saat 17:00'da iş yemeğiniz olacaktır... Sevgiler ve saygılar... Seher Çiçek BAKICI KİTABIComplete
Uygar: Abinim ben senin Cemre: Öz abimmiş gibi davranmayı keser misin sadece aynı mahallede büyüdük hepsi bu.
More detailsContent Guidelines