GÖNÜLÇALAN 2

Atlas elinde ki kitabı okurken dikkatle dinlemeye başladım. "Bir çiçeği öleceğini bile bile dalından koparıp, yalnız benim olsun deyip kendine saklamak aşktır. Bir çiçeği, yaşaması için sulamak sevgidir. Çiçeği dalından bırakanın hissi onu koparanınkinden daha güzeldir. Çiçeğin dalı yeridir çünkü. Atlas'ın kalbinde Zeynep, Zeynep'in kalbinde Atlas kalmalıydı. Bir kere yazılan kader değiştirilemezdi çünkü." Yazıyı evirip çevirip bize bağladığın da kahkaha attım. Atlas sırıtarak belime sarılırken "Çok fenasın Atlas Okyanusu." Dedim gülüşlerimi durdurmaya çalışırken.

"Size layık olmaya çalışıyorum Hanımefendi."

Sinirle kaşlarımı çattım "Ben fena mıyım?" Dedim sinirle.

Dudağını ısırıp bana baktı. "Hem de çok fenasın. İki ayın içinde gönlümü çaldın. Bu da yetmezmiş gibi beynime ele geçirip içini kendinle doldurdun." Dedi etkileyici sesiyle.

İçim tereyağı gibi erirken tek yaptığım bağırıp beline sıkıca sarılmak oldu.