GAMSIZIM

Önümüze gelen bütün engelleri seninle yıkabilirdik.
Tapılan deste deste paraları yakabilirdik gözler önünde.

Dosdoğru durunca yol alabilirdik seninle.
Belki de yoldan çıkabilirdik, bilinmez.

Lakin bir eylem lazımdı bizlere değil mi?

Saçmalıklarımızı bir kenara bırakalım, güdülmeye dünden razı olmasak çoktan mutlu mesut olmuştuk.

Bazen hakkımızı arasak, ama fazlasını da istemesek...
Ya da bize armağan edilen boyunduruğa boynumuzu hiç düşünmeden uzatmasak...

Eteğimizde taşıdığımız bize yük olan taşralarımız, dönüşür mü bir gün denizlere?

Hani sen bana diyorsun ya gamsızsın diye, asıl gamsız olan hangimiz?

Ben gamsız, sense başkaldırıcısın o zaman...

Kurgu bana aittir ve sessiz okurlar lütfen yapılan emeğe saygı olarak sessiz kalmayın. :)