Anders maar mezelf

Ik zie ze heus wel kijken. Die afwijzende blikken. Die omg wat heeft zij nou weer aan blikken. En ik. Ik loop maar gewoon verder. Dit is zeker niet de eerste keer dat ze raar aankijken, het is eigenlijk een gewoonte geworden. Ik ben het altijd die er raar uit ziet. Maar eigenlijk ben ik juist mooier en beter. Ik wil geen popje zijn die met een walm deo en iets van 5 kilo make-up naar school gaat. Nee. Ik ben het meisje dat haar best niet doet om "mooi" te zijn. Ik weet al dat ik mooi ben zoals ik mezelf ben. En dat kan niemand veranderen.