VISION

Yine defterimi karalamaya başladım. Karalamaktan çok birşeyler çiziyordum, daha çok soyut resim gibi. Bu konuda iyiydim ama normalde bir ağaç bile çizemem. Ders bittikten sonra defterimi çantama koyup çıkıyordum ki birisi bana çarptı ve defter elimden düşüp tam resimlerin olduğu sayfa açıldı. Aynı hızla birisi defteri yerden aldı ve bunun Daniel olduğunu farkettim. İğrenç resimlerimi de gördü, harika.
"Bunlar... çok güzeller" dedi gülümseyerek. Bense kahkaha attım
"Yanlış anlama ama kör falan mısın? Bunlar gerçekten çok kötü yani soyut resimlerde iyiyim ama başka hiçbir şey çizemem, dedim ve gülmeye başladı.Çok tatlı bir gülüşü vardı.
"O zaman sana birşey sorayım. Resim çizmeyi seviyor musun?"
"Aslında bu çizimler derste sıkıldığım zaman çizdiğim şeyler ama evet, severim"
"O zaman hiçbir şeyin sana engel olmasına izin verme. Sevgi her zaman önce gelir" dedi ve gülümseyerek gitti.