Sessiz Notalar

Sessiz Notalar

  • WpView
    Reads 198
  • WpVote
    Votes 26
  • WpPart
    Parts 5
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jul 12, 2020
İşten atılmıştım, eve gidemezdimde, tekrardan şiddet görmek istemiyordum. Gün batımının güzelliği gözlerimi kamaştırıyordu. Sahile geçip bir banka oturdum. Bank sanki beni bekliyordu. Sakin bir hava vardi. Sessiz ve sakin... Banka oturduktan sonra kulaklığımı taktım ve bu dünyadan soyutlanmak istercesine açtım müziğin sesini, şarkının ortalarına doğru gözlerimin dolduğunu hissediyordum. Ama göz yaşlarımı silmedim, silemedim bu kez ağlamak istiyordum. Sanki hiç ağlamamışım gibi gözyaşlarımı durduramıyodum. Yada durdurmak istemiyordum. Artık saklamak istemiyordum gözyaşlarımı..... Sarkının bitmesi ile okulda karşılastıgım kızı yanımda gördüm gözleri dolmuştu onunda. Baştan beri burdamıydı...
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Mafyaymısmıs
  • KORKUT / bxb
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Sirayet|Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines