Işığa Hasret

Kaç gün olmuştu? On yedi? Yirmi beş? Gündüzüm ve gecem yoktu. Artık günleri takip edemiyordum. Umudumu kaybetmemle birlikte günleri saymaya çalışmayı bırakmıştım. Benliğimin karanlığa yavaş yavaş karıştığını hissedebiliyordum.
"Lütfen" diye fısıldadım.
"Lütfen beni buradan çıkartın. Aklımı kaybediyorum."
Sesim de benliğimle birlikte karanlığa karıştı. Kaybolmuştum. Işığa hasrettim.

Telif hakkı bana aittir.