Kayıp sayfa | Cedi Osman
- Reads 18,687
- Votes 1,048
- Parts 45
[TAMAMLANDI]
Hep içimizde bizi mahveden
Bir his yada bir iz vardir ...
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Mum Işığı Külleri
Kader bizim peşimizde gezen bir gölgedir. Gözükmesi için bir ışığın, bir ateşin varlığı yeterlidir. Ben bunu her daim karanlıkta kalarak çözdüğümü sanmıştım. Işık yoktu benim dünyamda, aydınlık kavramı beraberinde acıyı, beraberinde unutulması gereken her anı ve keşkeleri getiriyordu. Ateş ısıtmazdı, sadece yakmak ve acı çektirmek için vardı. Bu da kader gibi, içine atıldığım oyunun kuralları gibi değişmeyecek sanmıştım. Oysa ki her şey çevresinde döndüğüm her sınır, onun bana yaklaştığı her adımda ardına bakmadan yok olmuştu. Ben Kül. Ama gerçekten bir ateş tarafından yakılıp sonrasında kalan harabe, o harabede en son ölen Kül.
İlk Aşkın Gölgesinde | Tamamlandı
İlk aşkının mahalleden taşınacağını öğrenen İpek Deniz, büyük bir özgüven ve umut ile belki de Hakan'ı son kez göreceği gece karşısına geçip her şeyi açık açık söyler. Hakan tarafından kesin bir şekilde reddedilen İpek Deniz büyük bir yıkıma uğrarken, ertesi sabah Hakan'ın mahalleden gidişi bu yıkımın tuzu biberi olur. Ergenliğinin büyük bir kısmını Hakan'ın gidişi ile oluşan büyük boşluğu doldurmaya çalışarak geçiren İpek Deniz uzun uğraşlar sonucunda ilk aşkıyla birlikte o boşluğuda unutur ve ergenlikten kurtulur. Ergenliğinin aksine gençliğini oldukça sakin, ağır başlı ve düzenli geçiren İpek Deniz'in aklına bile gelmeyen Hakan birden mahallenin başında yeniden beliriverir. 7 yıl sonra, ilk aşkını karşısında gören İpek Deniz büyük bir bilinmezin içine düşünce, tek çıkışın Hakan'dan köşe bucak kaçmak olduğuna karar verir. Kendini yeniden istenmediği sularda yüzerken bulmamak için iç dünyası ile savaşa giren İpek Deniz, bu sefer bu savaşta yanlız değildir. Çünkü yıllar sonra İpek Deniz'i karşısında gören Hakan'ın da kimsenin görmediği sokaklarda, birden beliriveren duyguları ile vermesi gereken savaşlar vardır.Complete
Göksel ||Yarı Texting
Lise son sınıf öğrencisi Melek Göksel, bir yıllık erkek arkadaşının kendisini aldattığını öğrendiği gece evden çıkar. Ancak o gece, okulda nefret ettiği Batuhan Atakulu'nun bir grup genç tarafından dövüldüğüne tanık olur. O geceden sonra Melek ve Batuhan'ın arasında, ikisinin de inkâr edemediği bir çekim başlar. Geçmişteki nefret, yerini hiç beklemedikleri duygulara bırakırken, ikisi de hayatlarını değiştirecek bir hikâyenin içine sürüklenir.
KARADENİZ
..."Siyah olmadan beyaz tanımlanamaz, gündüz olmadan gece, kara olmadan deniz... Sen ve ben anlamları zıt kelimeleriz. Sen benim anlamımsın, ben senin anlamınım."...
Dilek Ağacı
"Eslem," dedi, sesi biraz titreyerek. "Seninle büyüdüm, her anı paylaştık. Ama bu son zamanlarda, hislerim değişti. Sadece senin yanında olmak istiyorum; seni daha derin bir şekilde seviyorum." " Kalbimdeki bu duygular, çocukluğumuzun dostluğunun çok ötesine geçti. Her gün seni düşündüğümde, senin gülüşün içimi ısıtıyor. Seninle geçirdiğim her an, benim için çok özel. Ama en önemlisi, seni düşündüğümde içimde bir boşluk hissediyorum; sanki başka bir parçam eksik." Bu sözler, beni derinden etkiledi. Kalbim birden ağırlaştı; hissettiğim karmaşık duygular karşısında ne yapacağımı bilemedim. Onun içindeki boşluğu hissettiği gibi, ben de onu düşündüğümde içimde bir şeylerin eksik olduğunu biliyordum. Ama Demir'in söylediği her kelime, benim için çok kıymetliydi. Her gün seni düşündüğümde, senin gülüşün içimi ısıtıyor sözü kafamda yankılanıyordu. İçimdeki duygular, adeta bir fırtına gibi coşuyordu. Demir "bir şey söylemeyecek misin" dedi. Gözlerinde bir şey söylememi isteyen bakışları vardı. Ama aramızda hala büyük bir engel vardı: Abim Çınar. Onunla olan sorunlarımız, Demir ile aramda bir belirsizlik yaratıyordu. "Demir," dedim, sesim titrek bir şekilde döküldü. "Seninle ilgili hislerim de çok karmaşık. Ama abimle olan ilişkim beni durduruyor. Onunla barışmadan, bu duygularımı tam anlamıyla yaşayamayacağımı biliyorum." Yüzündeki hayal kırıklığını görebiliyordum, ama gerçekleri ona anlatmak zorundaydım. "Ama senin hislerini duyduğuma çok sevindim. Dürüst olmak gerekirse seninle bir şeyler yaşamak isterim, ama önce abim ile barışmanız gerekiyor," dedim. İçimdeki kararsızlık, bir yandan onu sevmenin verdiği mutluluk, diğer yandan abimle olan sorunlarımızın ağırlığıyla çarpışıyordu. Düş çemberi serisi #1Complete
KALPTE MÜHÜR
"Gözlerinin derinliği beni okyanusta boğuluyormuşum gibi hissettiriyor..." Küçük çaplı isyanıma karşın kaşları hafifçe çatıldı. Dolgun dudakları, dudaklarımın hemen üzerindeydi ve bu kalbimin dört nala koşması için yeterliydi. "Ama gözlerime bakmaktan, onların derinliğinde kaybolmaktan hiç vazgeçmedin, Mavi." Haklı isyanına karşı boyun eğdim. Gözlerinin içinde kaybolmayı, o okyanusta boğulmayı göze alarak sevmiştim onu. "Sende benim yaralı ruhumu sevmekten vazgeçmedin, Deniz..." Narin ellerim onun yüzünü kavradı. Alttan alttan baktığım gözleri beni içine çekti adeta. "Eşit değil miyiz?" "Değiliz... Senin sevginin yanında benim sevgimin boynu bükük kalır." ⊹ ࣪ ﹏𓊝﹏𓂁﹏⊹ ࣪ ˖ Not: Yetişkin İçerik olacaktır.
TATLI HESAPLAŞMA|Tamamlandı|
3,2,1 O artık sahnede yalnız,tek başına bırakılmış,ihanete uğramış bir kız . O Mira Soykan. Uçurumun kıyısında sevdiği adam tarafından atılan temiz kalpli aşığımız. Sevgi,güven ve fazlasıyla kalp kırıklarıyla dolu olan hayatına bir de ihanet eklenmesi ile nasıl başa çıkabilir bu kızımız ? *** Pinokyo yalan söylediğine pişman olmuş. Peki o ? Şimdi pişman mı yaptıklarından? Yoksa hala oyun mu sanıyor bu olanları? Ayaz Berk Yaman ne sanıyor bu aşkı? Yoksa tanımıyor mu sürekli kapısını çalanı? Kapak yapımı➡@kelebekdesign 'a aittir. Genç kurguda #13 ➡14.08.2017 Genç kurguda #9 ➡30.11.2017 HİKAYE FİNAL YAPILDIKTAN SONRA DÜZENLENECEKTİR......Complete
HÜMA KUŞU / MAHALLE KURGUSU
On sekiz yaşındaki Hüma İnci, için hayat, üniversite sınavı stresi ve çocukluğundan beri kalbinin tek sahibi olan kişi arasında sıkışmıştır. Arkadaşının abisi, mahallenin kitapçısı Türker Alp. Türker Alp, 22 yaşında, tozlu rafların ardına sakladığı dünyasında huzuru ararken; Hüma'nın cesur aşk itirafıyla sarsılır. Türker Alp'in reddiyle kırılan kalbiyle okyanusları aşan Hüma, dört yıl sonra ayakları yere sağlam basan bir kadın olarak döndüğünde, artık hiçbir şey bıraktığı gibi değildir. "Ben seni seviyorum Türker Alp." "Sen daha çocuksun Hüma, bu hissettiklerin sadece geçici bir heves."
YALANCI BAHAR
"Sen Ramazan Bey kim biliyor musun!" dediğinde kafamı iki yana salladım. "Aile dostumuz Leyla, Antep'ten babaannemin çok eski dostu. Peki şimdi ne olacak onu biliyor musun?" "Haa-yırr." "Ramazan Bey koşa koşa gidip babaannemi arıycak ve torununuzu evlendirmişsiniz hiç haberimiz yok ama hayırlı olsun gelin hanım hamileymiş şeklinde beyanatlar vericek." Hayır, yok olamaz. O kadar da değildir ya. "Hadi ya." "Allahım allahım !" "Mete Bey acaba siz fazla abartıyor olabilir misiniz? He Mete Bey, hani bu dediğiniz ancak komedi filmlerinde olur." "Ben niye gülmüyorum Leyla! Ben niye gülmüyorum!"
MAHALLE GÜZELLERİ
Ali : alın lan bu sürüngeni ırzıma geçecek Çok yanlış yerlerde dolanıyor bu yılan Afraz : kurtar lan kendini napalım biz kendimizi kurtaramıyoruz gelmiş alın diyor it Ömer: Arda lan şerefsiz ben ne yaptım ne günah işledim de senin ile kardeşim laan Ömer : Hayata şansız doğmuşum en büyük kanıtısın köpek bir daha sana güvenip aynı yerde nefes bile alanın yedi cedini siksinler Arda : Kaçın lan kaçın yiycek bunlar bizi ayrıca şuan konu ben değilim Güneş: Evet konu o değil kızacağımız kişi beli herkes kendi hatasına baksın Afraz: lan it biz ne yaptık sen aldın ya bunları lan bide ben hiç yoktum ortada amk gerizekalı senin yüzünden buralardayız
Kader bizim peşimizde gezen bir gölgedir. Gözükmesi için bir ışığın, bir ateşin varlığı yeterlidir. Ben bunu her daim karanlıkta kalarak çözdüğümü sanmıştım. Işık yoktu benim dünyamda, aydınlık kavramı beraberinde acıyı, beraberinde unutulması gereken her anı ve keşkeleri getiriyordu. Ateş ısıtmazdı, sadece yakmak ve acı çektirmek için vardı. Bu da kader gibi, içine atıldığım oyunun kuralları gibi değişmeyecek sanmıştım. Oysa ki her şey çevresinde döndüğüm her sınır, onun bana yaklaştığı her adımda ardına bakmadan yok olmuştu. Ben Kül. Ama gerçekten bir ateş tarafından yakılıp sonrasında kalan harabe, o harabede en son ölen Kül.
More detailsContent Guidelines