Yolun Sonundaki Uçurum

Yolun Sonundaki Uçurum

  • WpView
    OKUNANLAR 654
  • WpVote
    Oylar 122
  • WpPart
    Bölümler 10
WpMetadataReadDevam ediyor
WpMetadataNoticeSon yayınlanan Per, Ara 31, 2020
WpInfo
Kurgu
Romantik
Herkesin hayelleri olurdu değil mi ? Birde hayallerini gerçekleştirme hayali. Ama her hikâyede de hayalleri yıkan birisi olurdu. Ben seni hayalim sandım, sen benim hayalimi yıktın. Uçurumdaki bankın bir ucunda sen bir ucunda ben. Nasıl girdi aramıza bu mesafe sevgilim ? Senin soğukluğun muydu beni üşüten, yoksa tenime çarpan soğuk havamıydı sevgilim ? Soğuk havadır. Kendimi kandırdım. Aşkıma şahit olan uçurum buna da şahit olsun. Adam gitti, kadın bitti. 🍃 • Wattpad'de Yolun Sonundaki Uçurum adlı ilk kitaptır. • Yaren Sevde.
Tüm hakları saklıdır
#113
uçurum
WpChevronRight
En büyük hikaye anlatıcılığı topluluğuna katılınKişiselleştirilmiş hikaye önerileri alın, favorilerinizi kütüphanenize kaydedin ve topluluğunuzu büyütmek için yorum yapın ve oy verin.
Illustration

Ayrıca sevebilecekleriniz

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Karven
  • Sessiz Yemin
  • Halısaha |texting
  • Vatan Uğruna
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Daha fazla bilgi
WpActionLinkİçerik Rehberi