If We Never Met
- Reads 470
- Votes 23
- Parts 17
Anong gagawin mo kapag may ginawang masama ang isa sa pinakamamahal mong tao? At yung ginawan nya ng masama ay ang pinakamamahal mo rin sa buhay? Paano kung hindi nalang nahulog ang loob mo sa kanya? Paano kung sa simula palang sana hindi mo nalang sya nakilala? At para hindi na rin mangyari ang lahat-lahat? Paano kung iniba mo nalang ang daanan mo? Para di kayo masaktan at muntik nang mamatay sa huli? Yan ang tumatakbo sa isip ni Bella habang nauubusan sya ng dugo sa sahig. Isang trahedya ang nangyari na sana sa una palang ay napigilan nya na. Sa una palang sana namulat na sya sa katotohanan. Sa huling kita nya sa pinakamamahal nya naisip nya na, "What If? What... "
If We Never Met?
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Even the Sky Cries
They say sadness comes just before happiness, like how pain is followed by relief, and hardship by joy. Pero sa akin, parang laging nauuna ang saya... bago ito palitan ng kalungkutang mas masakit pa, mas mabigat pa, parang tatlong ulit ng sakit na akala mong tapos na. Baka naman, kalungkutan talaga ang bisperas ng luha. I give my all to the people I love, even if it means losing myself, like a candle slowly melting away. Pero naniniwala akong kahit ang tunaw na kandila, may silbi pa rin. Kung may handang magbuo ulit nito, to give it a new wick, so it can burn again and shine, then maybe I can too. Pero hindi ko kaya mag-isa. It's true-humans need humans too. But fate always seems to pass me by. Palagi akong umiiyak mag-isa. Unan lang ang kayakap at kumot naman ang pumupunas sa bawat luhang pumapatak. Only God and I know how much I've held in. And still, I wait... umaasa pa rin ako na balang araw, may darating na handang umupo sa tabi ko habang ako'y umiiyak, yung hindi basta-bastang aalis. I want to believe I'll experience the reward after all this pain. Na darating din ang panahon na mamahalin ako ng taong mananatili. I thought I found it. I thought it was him. But just like the rest, I waited, waited for the one who promised to stay... only to lose another soul I could never get back. Oh God... am I really meant to cry alone?
No One Raised Me, But You (Completed)
Started:6/24/25 Ended: 7/1/25 > Wala akong gabay. Wala akong tinig na nagsabi kung tama ba 'yung ginagawa ko. Wala akong kamay na humila sa'kin palayo sa gulo. Iniwan ako ng nanay ko para sa ibang lalaki. At ang tatay ko? Lagi siyang wala. Abala sa trabaho, sa kumpanya, sa kung saan. Hindi niya alam na unti-unti na akong nawawala. Akala ko okay lang maging bastos, sumagot, maglayas, manakit. Akala ko normal lang maging ako-yung walang pakialam. Pero dumating siya. Tahimik. Palaging seryoso. Ayoko sa kanya nung una-masungit, preskong presidente ng school. Pero habang tumatagal, siya 'yung tanging tao na... pinagsabihan ako. Hinintay akong magbago. Tinuruan akong rumespeto. Hindi dahil kailangan-kundi dahil gusto niya akong matutong mahalin ang sarili ko. No one raised me... but you did. And now, I don't know how to live without you.Complete
Umbrella
Sa pag kamatay nang kapatid ni Aron Fajardo nag simula Ang lahat nang Hindi pangkaraniwang mga pangyayari. Mga pagkamatay, mga misteryosong pangyayari at mga babala Ang kanilang nasasalubong habang kinakaharap Ang mga pagsubok. Pulang payong. Pulang payong ang sumisimbulo sa kamatayan at dugo. Ngunit ano nga ba Ang tunay na kwento sa likod nang pulang payong na ito? Ano nga ba Ang dahilan kung bakit Hindi matapos tapos Ang sunod sunod na pag mumulto nang kaniyang kapatid? Ano nga ba Ang mga dahilan sa likod nang sunod sunod na pagka matay? Matutuklasan kaya nila Ang mga kasagutan? O Ang lahat ay matatapos lang sa kamatayan? ***** Created by: Lovelywintercat No plagiarism. Plagiarism is a Crime.Complete
Pano Nga Ba Mag-Move On?
Paano nga ba mag-move on? Hanggang kailan mo mararamdaman 'yung sakit na paulit-ulit mong tinatago sa bawat ngiti? Hanggang kailan mo tataglayin 'yung bigat na ayaw bitawan ng puso mo-kahit gusto mo na ring makalaya? Ang hirap, 'di ba? Hindi naman kasi madaling mag-move on, lalo na kung 'yung isa... masaya na, habang ikaw, naiwan pa rin sa gitna ng mga alaala. Para kang naglalakad sa ulap na puro "sana," "bakit," at "paano kung." Ako nga pala si Vince. At ito... ito ang kwento ng isang taong natutong maghilom, dahan-dahan. Isang taong muntik nang sumuko sa sakit ng pag-ibig, pero piniling bumangon pa rin. Tatlong taon na mula nang maghiwalay kami. Oo, tatlong taon-pero bakit parang kahapon lang? Samahan mo 'ko. Hindi para lang balikan ang nakaraan, kundi para maintindihan kung paano nga ba talaga magmahal, masaktan, at sa huli... matutong bumitaw.
Love At First Crush
𝑇ℎ𝑖𝑠 𝑠𝑡𝑜𝑟𝑦 𝑖𝑠 𝑎 𝑡𝑒𝑒𝑛𝑓𝑖𝑐, 𝑒𝑛𝑡𝑟𝑦 𝑓𝑜𝑟 𝐽𝑢𝑛𝑒 𝑊𝑟𝑖𝑡𝑖𝑛𝑔 𝐶ℎ𝑎𝑙𝑙𝑒𝑛𝑔𝑒 𝑜𝑓 8𝐿𝑒𝑡𝑡𝑒𝑟𝑠... {Blurb...} - Naramdaman mo na bang magkagusto sa isang lalaki? Ano naman ang pakiramdam? Kilig na kilig overload ba? Puno nang curiosity si Jesshanna tungkol sa bagay na ito. Palibhasa, since birth, hindi pa siya nakaramdam ng pagkagusto. Minsan ay nainggit pa siya sa kaibigan niyang may pinagpapantasyahan na lalaki. Kaya tamang panoonod nalang ang ferson at hinihiling na sana magkaroon rin siya ng Prince Charming. Hanggang sa isang araw ay hindi niya inaasahan na makilala ang bagong transferee sa section Rubia. Aba, isang titigan lang ay tumigil na agad ang buong mundo ng dalaga. Tabihan ka ba naman sa flag raising ceremony ng isang Earl Paul Enriquez Moon-Ang may lahing k-pop mula sa korea. Na nuknukan ng kagwapuhan at ka-hot. Idagdag pa ang nakakamatay na ngiti kapag ningitian ka niya siguradong mahihimatay ka sa kilig. Na crush siya sa lalaki. At hindi naman niya inaasahan na na-love at first sight naman pala ito sa kanya. Kaya, inspired na ang ferson. Hindi na maiinggit ang Desney Princess. Pero paano naman kung ang lalaking nagugustuhan niya ay ang magdadala sa kanya sa katotoohan tungkol sa pagkatao niya? Katotohanan na sana'y hindi nalang niya nalaman. At katotohanan na mag-iwan ng sakit sa kanyang puso. Magkakaroon pa kaya ng happy ever after ang lovestory sa lalaking first crush niya? O a happy never after nang malamang kapatid niya pala si Earl Paul. Date Written: June 01, 2024 Date Finished: July 15, 2024 ©Alright Reserved @Princess JeeComplete
Chasing what you lost, Love take 2 (WHEN WE WERE JUNIORS SERIES #2)
"Sa sobrang pag mamahal ko sa'yo, hindi ko na namalayan na minamahal mo na pala ang ate ko." I have a long time crush since I was a kid. I'm Roselyn Allison Guanzon, middle child ako sa aming magkakapatid pero hindi ako nakakaramdam ng unfair treatment dahil hindi namin kasamahan sa bahay ang aming mga magulang. Ako ang nag aalaga sa bunso kong kapatid. Pinangarap ko noon na sana pansinin ako ng crush ko, at dumating na 'yung araw na nagkaroon kami ng komunikasyon. Si Eryan MCcallister Calayag, ang lalakeng matagal ko ng nagugustuhan. Unang kita ko pa lang sa kanya ay alam ko sa sarili ko na crush ko siya, hanggang sa lumipad ang mga araw, buwan at mga taon-na siya pa rin ang tinitibok ng puso ko. Noong una ay magkaibigan lang kami, hanggang sa nag tuloy-tuloy ang pag-uusap namin at nagkaroon kami ng relasyon. Maayos ang aming relasyon, walang loko-loko sa aming dalawa. Pareho naming pinipili na intindihin ang isa't isa. Pero kahit na anong ayos ng relasyon n'yo ay may sisira talaga. Nakita ko siya na may kahalikan na babae.Complete
Unexpectedly Falling
Sabi nila lahat may karapatang maging masaya. We all deserve to be happy. Pero bakit ako parang hindi? Hindi ba ako kasama sa mga taong deserving? Masama ba ako sa past life ko? Kada araw dala-dala ko ang sakit ng nakaraan. Nakaraang wala pa lang katotohanan, siguro meron naman, pero 'yong pinaniniwalaan ko ay malayo sa totoong nangyari. Pero araw-araw akong umaasa. Umaasa ako.. Umasa ako.. Tapos dumating siya. Unexpected lahat sa totoo lang pero sa dulo? Hindi ko rin inaasahan ang sakit. Marami akong natutunan sa kanya.. Natutunan na dapat kong alalahanin kasi kung hindi, baka mauwi na naman sa sakit. Baka umasa na naman ako. At 'yon ang pinakamasakit. I've learned a lot from him to the point that he became a lesson. Dumating lang siya para matuto ako. Umalis siya kasi hindi ako 'yong babaeng gusto n'yang ilaban, hindi ako 'yon. Kasi ako 'yong babae na gusto na n'yang isuko. Ang unfair ng mundo, 'no? Kung kailan gusto na kita saka naman bubuhos ang maraming dahilan upang ilayo kayo sa isa't isa. Upang hindi niyo tuluyang sirain ang bawat isa. Pero sirang-sira ako nang umalis siya.. But who would have thought that someone out there will choose to build me again? To catch me. To catch me in my unexpectedly falling. Unexpectedly Falling, a story of falling for someone in a complicated way. Having a feelings for someone that is uncertain. Would you be selfish for love?Complete
The Love We Can't Have
"Jaze." Natigilan ako nang hindi ko inaasahang sundan ako ni Agatha. Hinihingal siya nang lingunin ko pero ang kamay niyang nakakapit sa dulo ng manggas ng uniform ko. Agad niyang tinanggal nang mapansin niya ang tingin ko ron. Huminga ako nang malalim upang pakalmahin ang sarili. Nararamdaman ko na ang basa sa mata ko nang ma-feel ko na naman ang gaan at ligtas sa presensya niya. Gusto kong ipakita na nasasaktan ako dahil sa bigat na dala dala ko. Pero nakakahiya pa rin. Nahihiya akong malaman niya na nanghihina na ako. Binigyan ko siya ng inis na tingin kahit na hindi iyon ang totoong gusto kong ipahatid. "Anong kailangan mo? Hindi pa ba sapat 'yung mga pamamahiyang ginawa niyo sa 'kin kanina? Ano pang balak mo? Na pati attention ng mga estudyante rito-makuha mo rin?" inis ko, pero lahat ng iyon ay imbento ko lang. Ayoko lang makita niyang nanlalambot ako kapag nakikita ko siya. "Lahat na lang inaagaw mo, pati ba naman 'yung pwesto ko sa buhay ng mga kaibigan ko kukunin mo. Mula nung makilala kita lahat ng swerte sa buhay ko nawala. Ikaw ang malas sa buhay ko, Agatha. Nagsisisi ako na dinala pa kita sa mundo ko." Tumalikod ako matapos kong sabihin ang bagay na napilitan akong gawin. Aalis na sana ako nang magsalita siya. "Ganon pala ang iniisip mo sa 'kin pero bakit kailangan mo pa akong paghintayin sa wala?" panimula niya. Batid kong ibig niyang sabihin, 'yung sinabi kong sasabihin ko ang problema ko kapag handa na ako. Napapikit ako at napatungo. Gusto kong humingi ng tawad pero hindi ko siya magawang harapin. "Naghintay ako dahil ang alam ko may aasahan ako, pero sana dapat naman noon mo pa sinabi 'yan. Para ako na ang umiwas, pwede rin akong lumayo." Huli para bawiin ang sinabi ko. Pinanood ko siyang maglakad palayo sa kung saan habang hindi matawaran konsensiyang bumalot sa akin. Sinadya ko 'yon kaya dapat kong pagsisihan. Ginawa ko 'yon dahil sanay ako. Sorry.Complete
Against my will into your arms
Sa isang mundo kung saan ang pera at impluwensya ang nagtatakda ng lahat, si Celestine Valera, isang ordinaryong estudyante, ay napilitang pasukin ang buhay ng mayaman at kilalang si Damian Monteverde. Labag sa kanyang puso, ipinapasa siya sa isang kasal na sa papel lang-pero paano kung sa bawat araw na lumilipas, unti-unti niyang nakikilala ang lalaking dati'y malamig at walang pakialam? Mula sa pang-aapi sa unibersidad, cyberbullying, at patuloy na pang-aalipusta, hanggang sa unang yakap, kilig, at mga lihim na pag-uusap sa dilim-makikita ni Celestine na ang puso ni Damian ay mas kumplikado kaysa sa iniisip niya. Sa mundo ng yaman, kasikatan, at kapangyarihan... saan nga ba papasok ang tunay na pag-ibig?
tale of the nine tailed fox
Rated-18 ano kaya what if nakasalamuha ka ng isang GUMIHO pero nagkatawang tao siya upang hindi malaman ng mga tao na nasa paligid mo lng siya. Nagmamatyag, nagbabantay, naghihitay na mahalin mo.. what if kung isa na pala ito sa mga taong mahal mo o di kaya ang mismong taong mahal mo ay isa palang gumiho... makakaya mo kaya?! makakaya mo kayang magmahal ng isang katulad niya?!.. abangan..Complete
They say sadness comes just before happiness, like how pain is followed by relief, and hardship by joy. Pero sa akin, parang laging nauuna ang saya... bago ito palitan ng kalungkutang mas masakit pa, mas mabigat pa, parang tatlong ulit ng sakit na akala mong tapos na. Baka naman, kalungkutan talaga ang bisperas ng luha. I give my all to the people I love, even if it means losing myself, like a candle slowly melting away. Pero naniniwala akong kahit ang tunaw na kandila, may silbi pa rin. Kung may handang magbuo ulit nito, to give it a new wick, so it can burn again and shine, then maybe I can too. Pero hindi ko kaya mag-isa. It's true-humans need humans too. But fate always seems to pass me by. Palagi akong umiiyak mag-isa. Unan lang ang kayakap at kumot naman ang pumupunas sa bawat luhang pumapatak. Only God and I know how much I've held in. And still, I wait... umaasa pa rin ako na balang araw, may darating na handang umupo sa tabi ko habang ako'y umiiyak, yung hindi basta-bastang aalis. I want to believe I'll experience the reward after all this pain. Na darating din ang panahon na mamahalin ako ng taong mananatili. I thought I found it. I thought it was him. But just like the rest, I waited, waited for the one who promised to stay... only to lose another soul I could never get back. Oh God... am I really meant to cry alone?
More detailsContent Guidelines