PUSULA

"Düşünüyordum da , gerçekten öldüğünde de bu kadar üzülecek misin ?" Kız kahkaha atmaya başlamıştı. Ben ise kıza arkam dönük bir şekilde duruyordum. Ayaklarım resmen yere çivilenmişti. Şoka girmiş bir vaziyette kıza doğru döndüm. Bir insan bu kadar düşebilir miydi? Kızı hiç tanımıyordum ama onun beni tanıdığı ve sevmediği belliydi. Ne olursa olsun bir insanın değerleriyle dalga geçmek apayrı bir durumdu. Tam bir bir şey söylemek için ağzımı açmıştım ki, kız kahkaha atmayı bırakıp küçümser bir tavırla sözlerine devam etti :
" Onca aydır mezarına gidiyorsun , hiç mi mezar taşını okumadın?"