FREKANS : 136
- LECTURAS 33,023
- Votos 7,074
- Partes 40
Concluida mar, may 23, 2023
Sezen Akça...
Sezen hayali gibi bir radyo kanalında sunuculuk yapan bir kızdı. İnsanlar onu çok seviyor saat 20.00'da radyoların başında saatlerce onun konuşmalarını ve şarkılarını dinliyorlardı. Sosyal medyayadaki fenomenliğini herkes konuşuyor ve gün geçtikçe daha da büyüyordu. Sezen gerçek kimliğini insanların bilmesini istemiyordu. Onu seven ve bilen herkes Okyanusun Kızı diye tanır ve severdi, gerçek kimliğini bulmaya çalışanlar dışında...
Meriç Kaçan...
Dünyaca ünlü bir ressamdı. Yaptığı resimlerle herkesin dikkatini çekmeyi başarmış ve herkesin sevgisini kazanmıştı. Onun başarısı ve çizdiği resimlerdeki cevherlerin adı ise Okyanusun Kızıydı, konuşmalarıyla ve çaldığı müziklerle Meriç'e ilham veriyor hayal gücünü geliştiriyordu. Tek hedefi ise Okyanusun Kızını bulup hayatı hakkında bir şeyler öğrenmekti...
"Söylesene Sezen, bu kadar uzaktayken bile nasıl başardın ruhumu esir almayı?"
FREKANS : 136
Todos los derechos reservados
#54
okyanus
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
KARA AŞK
İki insan. İki uçurum. Ve aralarında durmadan büyüyen bir boşluk. Aleda Liyan Vural. Hayatını neşterin ucunda taşıyan bir genel cerrah. Soğukkanlı, kusursuz, kontrol sahibi. Ama kimse onun korkularını bilmiyor. Kimse, cesaretinin aslında bir zorunluluk olduğunu görmüyor. Masada "Keskin Kraliçe." Hayatta ise kendi yaralarını kendi diken bir kadın. Gökay Akın Arık. Adalet için doğmuş, ama adaleti yaşayarak öğrenmiş bir adam. Savcı olabilirdi... Olmadı. Çünkü hayat ona kanunlardan daha acımasızdı. Sert, suskun, tehlikeli. Masada kuzey rüzgârı gibi: soğuk, keskin ve yıkıcı. Genç Aslan. Ve asla unutmaz, asla affetmez. Onlar ilk andan itibaren yan yana değil, karşı karşıya durdu. Aleda'nın sessizliği, Gökay'ın içindeki fırtınayı büyüttü. Gökay'ın sertliği, Aleda'nın duvarlarını daha da yükseltti. Ama bazı insanlar vardır. Ne kadar uzak durmaya çalışsan da, tam en zayıf yerinden dokunurlar. Bakışları çarpıştı. Sözleri yarım kaldı. Ve aralarında adı konulamayan bir şey büyümeye başladı. Bu bir aşk değildi. Bu sadece nefret de değildi. Bu, Kaçtıkça yaklaştıran, sustukça derinleşen, yaklaştıkça yakıp kül eden bir bağdı. İkisi de biliyordu, Bir gün biri diğerini ya yok edecek, ya da tamamen değiştirecekti. Ve en tehlikelisi şuydu: İkisi de bundan vazgeçemeyecekti. Gökay Akın Arık & Aleda Liyan Vural Ateş ve barut. Birisi sessizliğiyle öldürür. Diğeri sessizliğe savaş açar. Ve bu hikâyede, Kazanan olmayacak.
DUMA KONUŞMAK İSTİYOR
Duma: Sessizlik meleği "Seni bu duygusallığın bitirecek." Uzun saçlarının bir tutamını parmağında gezdirip ona eğildi ve nefesinin dudaklarına çarpmasına neden oldu. "Ve sen Alya, bitmeye yakın bir mum gibisin." "Halihazırda bitmiştim ama sen yakmaya devam ediyorsun." ---------- Alya, CIA adına çalışan tükenmişlik sendromunda bir ajandır. Yardımcı direktörünün türlü tehditlerde bulunması üzerine mesleğinden ayrılamaz ve bunları çözmeye çalışırken Türkiye'deki görevi sırasında tanıştığı Toprak'a aşık olur. Yardımcı direktörünün bunu bilmesini istemezken kendisini ve Toprak'ı çeşitli bulmacaların içinde bulur. -------------- Kurgu, olumsuz ögeler içermekle birlikte şiddeti meşrulaştırmamaktadır. Başlangıç- 5 Ağustos 2020 Bitiş - 30 Eylül 2021Concluida
SES
DÜZENLENİYOR "Sırlarla dolu bir romanın satırlarında nefes alıyor gibi hissediyorum." İç çekerek söylediğim sözle birlikte Bora, "Belki de öylesindir," dedi. "Peki senin bu romandaki rolün ne, Atalay? Sırların arasına varlığınla bir yenisini eklemek mi, yoksa bu sırları çözmemde yardımcı olmak mı?" Sorduğum soruyu gözlerinin içine bakarak sormuştum. Gözlerini bir başkasının yüzünde kendimi gördüğüm bir aynaya benzetiyordum. "Başkahraman sensin. Sen söyle. Bu hikayedeki rolüm ne? Sana yardım etmek isteyen bir kimse mi, yoksa daha fazlası mı?" Oturduğum koltukta bulunduğum konumu yavaşça değiştirerek ona doğru yaklaştım. Onun bana yaptığını benim de ona yapmak istediğimi fark ettim ve yüzümü yüzünün hemen önüne getirdim. Bakışlarımı gözlerinden çekip dudaklarına kaydırdım ve bir fısıltı eşliğinde söze girdim. "Belki de yalnızca bir figüransındır." Gülümsemesi yüzünde yayılarak şaşkınlıkla beni seyrediyordu. "Figüran, öyle mi ?" Sorusunu kısık sesle onayladığımda başını eğip bana daha da yaklaştı ve gözlerimi kapattım. Dudağımın kenarını öpüp bir müddet beklediğinde tüm hislerimin bir kıvılcımın düştüğü samanlığı andırdığını gördüm. Ardından yüzünü boynuma gömdüğünde oraya yerleşmek ister gibi kıpırdandı. Derin bir nefesi içine çektiğinde nefesini tenimde hissedeceğim şekilde fısıldadı. "Buraya saklanabilir miyim? Beni buranda saklar mısın?" Günün sonunda kazanan olmak için, içimizde her geçen zaman daha da artan hırsı çıplak gözlerle görebilmek için, mücadele etmeyi mücadelenin en çok yakıştığı insanlarla öğrenmek için, aralık bıraktığım kapıdan içeri girebilirsiniz. Bir, iki, üç. Adımlarınızı kesinlikle duyacağım. "SES" #başarmak 1 #yazarolmak 1Concluida
Kelebeğin Papatyası
🦋 "Ya ölen umut değil de sensen?" 🎙️ Anıl her gece yayın yapıyor. Ama bu bir şov değil, bir hesaplaşma. 👁️ Yazgı izliyor. Sessiz, ama her şeyin farkında. ⚖️ İkisi birleştiğinde adalet değil, devrim başlıyor. Suçun kalbine inmek, belki de... kendi karanlığınla yüzleşmek. 📚 Kelebeğin Papatyası - Wattpad'de! ° Adaletin sesi artık fısıltı değil. Sen hazır mısın duymaya? Bu hikâye intikamla başlar, ama gerçeğe dönüşen bir isyanla devam eder. Çünkü bazen bir yayın, binlerce sesi uyandırır. Peki sen, o seslerden biri olmaya cesaret edebilir misin? ... Kendi mezarına her gün bir kürek daha atanlardan mısın yoksa? Ya ölen umut değil de sensen? Ya, hala yaşayan tek şey, acınsa?
Yıldızlı Gecenin Karanlığı (Askeri Kurgu)
Çadırın içerisine giren kişi tüm dikkatini dağıtmıştı. Ayakta dikilen, nefes nefese kalmış, soğuktan kızarmış yüzüyle topladığı bilgileri anlatmak için can atan yardımcısına baktı. Yardımcısının kendisine ne kadar bağlı olduğunu, kendini beğendirmek için elinden ne gelirse yapacağını bildiğinden onu kukla gibi oynatmak onun için bir zevkti. Kimseye değer vermeyen sadece kendini düşünen birisiydi o. " Anlat." Bu komutu bekler gibi kafasını salladı ve etrafında kimsenin olmadığına emin olduktan sonra konuştu; " Teğmendir. Meslekte 2. Yılı, bir yıl sonra kademe atlayacakmış, şehirden gelmiş, şimdiden çok sevildi halka karşı çok saygılı tabi halkta ona, hiç kimseye üsten bakmadı, tüm rütbelere arkadaş gibi davranır, hepsini kendine bağladı anlayacağın komutanım." Elindeki tesbihi sıkarak derin nefes aldı. " Ailesini sordum çok konuşmak istemedi çok üstelemedim özel hayatı hakkında kelime ettiğini duymadım." Kafa sallayarak anladığını belirten sesler çıkararak gözlerini kıstı. "Adı dediğiniz gibidir Ulaş, Ulaş Çakır." " Cengiz ne yap ne et istediğimi bul! Anladın?" öfkeli ses tonundan tüyleri diken diken olan adam sertçe yutkundu, " Sevdiği kadını öğreneceksin! Elbet vardır sen o kadını bana bulacaksın Cengiz anladın?" Kafasını hızlı hızlı sağlayan adam çık emrini alıp örgütün bulunduğu dağdan hemen uzaklaştı. Tek başına kalan örgüt komutanı cebinde daima bulundurduğu resmi çıkardı. " Ben Bektaş isem alacağım intikamını. Onunda sevdiğini alacağım elinden. Çünkü bir erkek sevdalısını gömünce ölür. Onu öldürmeyeceğim süründüreceğim, kolay olmayacak canı öyle yanacak ki mahvolacak. Nasıl ki seni benden aldı, bende onun ellerinden alacağım sevdiğini." "Teğmen, teğmen seni nefessiz bırakacağım!"
Ateşin kalbi
Geçmişi yüzünden katil olan bir kadın. Hatasını telafi etmek için örgüt kuran bir adam.. Poyraz, yıllardır peşinde olduğu ülkece tanınan katili sonunda yakalamış, planlarına alet etmişti. Alev ise bambaşka bir hedefin içindeydi... "Birlikte mi?" "Her zaman." İntikam hiç bu kadar sıcak olmamıştı. Alev'in intikam uğruna örgüte girmesi herşeyi altüst edecekti.... Peki siz bu bol gizem dolu hikayeye hazır mısınız?
BULUTLAR DA AĞLAR
Namverân Somer adının kısaltılmasından nefret eden, insanlarla kolay kolay anlaşamayan ve de kişisel alanının işgal edilmesinden hoşlanmayan bir genç kızdır. İstemediği hiçbir şeyi yapmayan bu kızın hayattaki tek zayıf noktası, kanser hastası olan büyükannesidir; bu hasta kadının ağzından çıkan her şeyi gerçekleştirmek için büyük bir çaba sarf etmektedir. Fakat bir gün, büyükannesi Namverân'dan asla başaramayacağı bir şey ister: devamsızlıktan kalmak üzere olan, kavgacı, vurdum duymaz, teyzesi ile yaşayan Ulaş Eroltu'ya özel ders vermeli ve ona sınıfı geçmesinde yardım etmelidir.Concluida
Karanlığın Çocuğu
Karanlığın Çocuğu, Bazıları kaybolmaz, saklanır. Bazıları ölmez, unutur. Onur Aksoy, önce babasını, sonra annesini kaybetti. Kardeşi ise gözlerinin önünden sessizce kaydı gitti. Bir çocuğun taşıyamayacağı kadar çok sessizlik, bir adamın içinde büyüdü. Yalnızlığın sokaklarında yürüdü, her dövüşte bir parçasını kaybetti. Karanlıkla ilk o zaman tanıştı. Ve bir daha da ondan kurtulamadı. Zamanla onu güçlü yapan o karanlık, içini yavaş yavaş çürütmeye başladı ama hayat, en kirli anlarda bile bir mucize sunar. O mucize bir aşktı. Unuttuğu kendisini hatırlatan tek ışıktı. Onur Aksoy aşkını bulmuştu ama bazı karanlıklar insanı kolay kolay bırakmazdı. Başından beri içinde taşıdığı o karanlığı bir süreliğine unuttu; ama karanlık onu asla unutmamıştı. Sessizce, sabırla beklemişti... Ve sonunda onu almaya geldi. Onur, karanlıkla nasıl tanıştıysa, şimdi yeniden karşısındaydı ama bu kez her şey farklıydı. Bu kez gözleri kapalıydı ve içinde bir yerde biliyordu bu son buluşmaydı. Çünkü o, Karanlığın Çocuğu'ydu.
Issız Orman
"Ve bir acı daha gelir umudu beklerken, sarılsak mı birbirimize içimizdeki acı büyürken..." ................. Gülce, henüz 17 yaşında, ailesi tarafından sevmediği insanla evlenmeye zorlanıyordu. O günden beri çıkmazıydı evlilik onun. Hayatınızın aşkını bir okulda, bahçede, parkta veya başka yerlerde tanırsınız. Bütün bildiklerinizi unutun. Ege ile Gülce'nin macera ve en çok da romantizm dolu hikayesine var mısınız?Concluida
Göz Göze
Annesi vefat eder... Yeni bir şehre gider. Yeni bir hayata başlamak zorunda kalır. Sınıf arkadaşı aynı zamanda yan komşusu olan o çocukla tanışır. İşte her şey böyle başlar...
İki insan. İki uçurum. Ve aralarında durmadan büyüyen bir boşluk. Aleda Liyan Vural. Hayatını neşterin ucunda taşıyan bir genel cerrah. Soğukkanlı, kusursuz, kontrol sahibi. Ama kimse onun korkularını bilmiyor. Kimse, cesaretinin aslında bir zorunluluk olduğunu görmüyor. Masada "Keskin Kraliçe." Hayatta ise kendi yaralarını kendi diken bir kadın. Gökay Akın Arık. Adalet için doğmuş, ama adaleti yaşayarak öğrenmiş bir adam. Savcı olabilirdi... Olmadı. Çünkü hayat ona kanunlardan daha acımasızdı. Sert, suskun, tehlikeli. Masada kuzey rüzgârı gibi: soğuk, keskin ve yıkıcı. Genç Aslan. Ve asla unutmaz, asla affetmez. Onlar ilk andan itibaren yan yana değil, karşı karşıya durdu. Aleda'nın sessizliği, Gökay'ın içindeki fırtınayı büyüttü. Gökay'ın sertliği, Aleda'nın duvarlarını daha da yükseltti. Ama bazı insanlar vardır. Ne kadar uzak durmaya çalışsan da, tam en zayıf yerinden dokunurlar. Bakışları çarpıştı. Sözleri yarım kaldı. Ve aralarında adı konulamayan bir şey büyümeye başladı. Bu bir aşk değildi. Bu sadece nefret de değildi. Bu, Kaçtıkça yaklaştıran, sustukça derinleşen, yaklaştıkça yakıp kül eden bir bağdı. İkisi de biliyordu, Bir gün biri diğerini ya yok edecek, ya da tamamen değiştirecekti. Ve en tehlikelisi şuydu: İkisi de bundan vazgeçemeyecekti. Gökay Akın Arık & Aleda Liyan Vural Ateş ve barut. Birisi sessizliğiyle öldürür. Diğeri sessizliğe savaş açar. Ve bu hikâyede, Kazanan olmayacak.
Más detallesPautas de Contenido