ÖLÜMSÜZ

' dayanamıyorum artık abla , canım acıyor buna dayanamıyorum ve acıma son vermek için tek yapmam gereken bu tetiği çekmek,korkmaktan sıkıldım işkence görmekten sıkıldım.'

Genç kız kardeşinin ölmesine izin veremezdi o onun hayatıydı kardeşiydi nasıl vazgeçebilirdi ki?'

' ablacım bırak o silahı planımız var kurtulacağız burdan hadi lütfen '

Genç kız kardeşini kurtarabileceğini düşünüyordu Fakat kurtulmak kardeşinin isteği değildi bu kısa sürede hayatına anlam katan herkezi kaybetmişti zaten kurtulsa ne olurdu, nasıl yaşardı abim dediği insanı öldürüp yedikten sonra?

' seni seviyorum abla tekrar görüşeceğiz.'

Ve patlama sesi odada yankı yaptı genç kız kardeşinin kanlar içinde yere düştüğünü gördü kardeşinin hayatına son veren silahı eline aldı genç kız gözlerinden akan yaşlar görmesini engellemeye başlasada duramadı, duramazdı evet belki kardeşini kaybetmişti ama buradaki arkadaşlarını hala kurtara bilirdi , 'ölüler artık yoktu ama yaşayanlar hala açtı.'

Silahı sakladı genç kız ve içeri akın eden o iğrenç insanlara baktı dik durmaya çalışarak , ama bu çok zordu yanında kardeşinin ceseti varken bu oldukça acı vericiydi.

Sevdiği adama bakıp gülümsedi, oradakiler delirdiğini düşünmüştü ama hayır tam tersi kendini olduğundan daha güçlü hissediyordu.

Kardeşinin boşa ölmüş olmaması için kurtaracaktı buradaki insanlarını, dostlarını , sevdiklerini , sevgilisini.

Kardeşine son defa baktı

' topraktan geldik toprağa gidiyoruz , huzur içinde uyu meleğim , senin savaşın bitti.'