Ay ve Gece

Gece Ay'ı her gün kendi kollarında sırılsıklam tutyordu..
Her gün Ay Geceyle buluşup,geceni bir geçirir,sabahı bir sabahlar,sonra Güneşle vedalaşıp,kendi köşesine çekilirler ve yeniden akşam olmasını,Ay karanlık Gecesini, Geceyse onun karanlığına tek ışık olan Ay'ı görmek için sabırsızlanır.

Onların hayatı tam olarak böyle anlatılabilir.

"Merhaba"dedi kız. Alnındaki ter damlacıkları yüzünden saçlarının çok az kısmı alnına yapışmışdı. Saçlarını elleriyle geriye çekmeye çalışarak.

"Selam"dedi adam kısaca.

"Ben Ayperi.Ayperi Özsoy"bir elini öne doğru uzatarak,sıcak tebessümüyle.

"Karahan Gece"dedi adam kısaca. Soğuk bakışları bir an kızın ellerine dokundu. Biraz ama dikkatli incelemden sonra,buz gibi soğuk elleri Ayperi'nin ellerine hafifçe dokundu ve ani geriçekilti.

Onların tanışması bir kafede oldu..

Düzenli bir hayatı olamayıp, her zaman tehlikeli işlerin içinde olan Karahan..
Küçük kafede işleyen,ailesini kayp etmiş o masum kıza aşık oldu.

Onların hayatı bir Gece..
Onların aşkı bir Ay..
Onların hayatı bir Deniz..

Gecenin zülmetiyle dolan bir hayatı yalnız ay işıklandırır...

Ve o Gecenin onun hayatını parlatacak bir Ay'a her zaman ihtiyacı var..

♥️