Alacalı

Alacalı

  • WpView
    Reads 1,026
  • WpVote
    Votes 121
  • WpPart
    Parts 15
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Sep 26, 2025
"Ben başardım." diyorum. "İntikamımı aldım. Sonucu ne olursa olsun senden bir canavar yarattım. Seni var eden de yok eden de bendim. Şimdi yapman gerekeni yap. Sen de benden intikamını al ve buraya gelirken benden çaldığın o hançeri kullan. Çünkü durmayacağım. Sen de durmayacaksın. Ve durmayacağımızı ikimiz de biliyoruz." Gözlerindeki yaşlarla acıyla gülümsedi. Belindeki hançeri çıkarıp avuçları arasında sıkıca tuttu. Hançeri ayaklarımın dibine öylece fırlattığında içimde ölmek üzere olan bir kuşun cılız çırpınışlarını duydum. Bir an için umutlanmıştım. Belki pes eder diye... Ama gülümseyişi... Gülüşünden anladım ki bana öylesine verdiği, gerçekliğine hiç inanmadığım sözünü tutacaktı. Bir hayatımız olabilirdi, hayatımı çalmasalardı. Bir hayatımız olabilirdi, hayatımızı çalmasaydım. Tetikleyici unsurlar yer almaktadır.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Karven
  • Vatan Uğruna
  • Halısaha |texting
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines