Depresif Sohbetler

Otuzlarına yaklaşan ve hala ailesiyle oturan işsiz bir kadın olarak, neden şu anda böyle bir şey yazmaya karar verdim?
1) Kurtulmaya ihtiyacım var. İçinde bulunduğum tek düze, yalnız hayattan kurtulmak için bir şeyler yapmak zorundaydım. Bu bir yardım çığlığı da diyebiliriz.
2) Yalnız olmadığımı düşünüyorum. Benim gibi olan insanlarla, ya da benim gibi olmayan insanlarla bu sayede sohbet imkanı bulurum belki dedim. Yalnız değilim, olamam? Değil mi? Değilsin deyin.
3) Artık adına Satürn Döngüsü mü dersiniz, başka bir şey mi dersiniz, hayatım boyunca hiç ilişkilerim geçtiğimiz bir senede karıştığı kadar karışmamıştı.
Lafı uzatmayacağım. Oturup size yaşadıklarımı da anlatmayacağım. Bir nevi sohbete geldim. Kalemi kuvvetli bir tip de değilim. İsteyenlerle depresif sohbete varım.

Ayrıca iletişim kurmak isteyenler için: depresifsohbetler@gmail.com