Lavinia

Lavinia

Muhammedtas6386

Reads 295
Votes 37
Parts 6

Ongoing

Last published Sat, May 15, 2021

acı anksiyete bulutadam hisler kayıpruhlar

Uzun yollar var önümde, Ama benim ayaklarımı kopardılar. Sonsuz bir mavilik var gökyüzünde, Ama zifiriyle boyadılar. Güzel bir kızdım ben. Ben güzel miydim anne? Doğduğum da elime bir ip verdiler ve dediler ki "Bu iple insanların hayatını kurtarabilirsin." Ben o ipi aldım ellerinden "Ya da kendi hayatına adının anlamını taşıyıp bir intihar ipiyle son verirsin." Dediler. Ben şimdi ne yapayım baba. İnsanların hayatına mı dokunayım? Kendi intihar ipim mi olayım?

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines