You are the ONE

You are the ONE

  • WpView
    Reads 523
  • WpVote
    Votes 25
  • WpPart
    Parts 9
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Sep 10, 2020
WpInfo
Fanfic
#3 life 15/8/20 (Οι Marcus and Martinus είναι 14 χρονων ) Η Αλεξα (εγώ), είναι ένα 14χρονο κοριτσι από το Μπέργκεν της Νορβηγίας, το οποίο έχει αρκετά προβλήματα και κόμπλεξ με τον εαυτό της και προσπαθεί με τη βοήθεια της ψυχολόγου της να τα ξεπεράσει...η Αλεξα είναι σίγουρη πως δε χρειάζεται πια την κολλητή της (την Ντανιέλα) , πρώον γτ έχει την ψυχολόγο της με την οποία μιλάει και ξέρει πως θα είναι εκεί οπότε τη χρειαστεί και δεύτερον, διότι νιώθει πως δε μπορεί να την καταλαβει και ότι της κάνει κακό να μιλάει μαζί της γιατί κάθε φορά τη ρίχνει ψυχολογικα. Τι θα γίνει όμως όταν η Αλέξα μετακομίσει στο Τροφορς? Τι θα γίνει όταν οι γονείς της θα σταματήσουν να την πηγαίνουν στον ψυχολόγο? Και μάλιστα στην πιο σημαντική περίοδο της ζωής της;;;;
All Rights Reserved
#28
marcus
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MINE? [✓]
  • Διαλέξαμε εμάς εκεί όπου δεν μας ξέρουν
  • Roomates "by accident" [✓]
  • one shotes
  • I don't like you😡. Jeon Jungkook ff
  • Σκέφτηκα τη Θάλασσα
  • Narcissist's Empire [✔️]
  • "Wrong Door, Right Boy"
  • 𝗕𝗮𝗱 𝗟𝗶𝗳𝗲™
  • Like a friend

«Με ποιο δικαίωμα το έκανες αυτό, δεν σου είμαι τίποτα», φώναξα δυνατά για να μπει στον ανύπαρκτο εγκέφαλο του. «Κάνεις λάθος, είσαι δικιά μου. Μου ανήκεις, και ότι είναι δικό μου δεν το αγγίζει κανείς άλλος, πέρα από εμένα», είπε σαρκαστικά κάνοντας κάποια βήματα προς εμένα, μειώνοντας την απόσταση μας. «Είσαι τρελός», μουρμούρισα, αν και δεν ξέρω αν με άκουσε, ή απλά επέλεξε να με αγνοήσει. «Τώρα μπες στο αμάξι, μη με αναγκάσεις να σε πάω σηκωτη, ξέρεις πως θα το κάνω», με απειλεί και το σκέφτομαι λίγο. Όντως θα το κάνει, τον ξέρω. Προχωράει και μου κάνει νόημα να μπω στο αυτοκίνητο του, ρολαρω τα μάτια μου και τον ακολουθώ βαριεστημένα, ανοίγω την πόρτα και μπαίνω μέσα. «Καλό κορίτσι». Χαϊδεύει το μπούτι μου. Πιάνω το χέρι του. Μου χαρίζει ένα στραβό γελάκι όμως του κόβεται μόλις πετάω το χέρι του μακριά. «Και δύσκολη; Μ'αρέσει». Και το χαμόγελο τζόκερ ξανά κάνει την εμφάνισή του στο πρόσωπο του Στέφανου, ο οποίος είναι και επισήμως για δέσιμο. Τι θα κάνω με αυτόν;

More details
WpActionLinkContent Guidelines