VÂRESTE

Sonu gelmeyen hissizlik,
Hissizliğin verdiği derinlik,
Derinlikte ki sessizlik,
Ve en nihayetinde sessizliğe düşmanlık eden sorularımın, beni soluksuz bırakışı... Böyle böyle kaybettim benliğimi, yavaşça fakat çokça sancılı...

Kimim ben? Buraya nasıl geldim? Bir geminin güvertesindeydim. Sert sert esen fırtınanın uğultusu, fırtınanın etkisiyle şiddetlenen dalgaların gemiye çarparak çıkardığı ürkütücü ses dışında hiçbir ses yoktu. Hava yağmurlu, etraf zifiri karanlıktı.

Fırtına bedenimi yaprak misali titretiyordu. Kollarımı bedenime sarıp ayağa kalktım. Ağır ve temkinli adımlarla geminin içerisine gireceğim sırada hızla yaklaşan dev dalgalar sağ bordayı döverek hem beni hem de gemiyi sarsıcı bir kuvvetle savurdu. Düştüğüm yerden korkuyla ayağa kalktım. Kapıya doğru koşarken birkez daha savrularak yuvarlanmaya başladım. Tam okyanusa düşeceğim sırada geminin kenarına sıkı sıkıya tutundum. Sırılsıklam olmuştum. Birbiri ardına gelen dalgalar gemiyi döverken geminin alabora olmak üzere olduğunun farkındaydım.

Neden hâlâ yaşamak için direniyordum? Son bir çırpınışla zihnimin içerisinde yaşamak için, mücadele etmek için bir sebep aradım, fakat zihnim yine beni yanıtsız bıraktı. Hayal kırıklığı ve tükenmişlikle alnımı bordaya yaslayıp ellerimi serbest bıraktım...
...

Adı: Kalender Karakum.
Ölüm nedeni: Boğulma.
Katili: Bilinmezlik okyanusu.
...

Bu hikaye, Bilinmezlik Okyanusunun Rotasız Kaptanlarına ithafen yazılmıştır.⚓