YANLIŞ LİMAN + 18

"Yalan söyledin bana." Dedim, serzeniş kırıntısıyla.

" Niye kandırdın ki beni?" Dizlerim sert toprağa düşerken onun gözlerinde yanan aynı acı ateşi bir kez daha yanılttı beni. "Gideceksen neden geldin ki?" Hıçkırdım. Kelimeler dilime dolandı.

" Beni yerle yeksan ettin. " Dedim dermansız gürültüyle.

Hiç olmayan bir ruhta hiç olmayan bir limana düştüm kimsesizken. Sığındığım o limanda ise savruldum.

" Pişmanım! Yemin ederim pişmanım sana inanmadığım her an için kahroldum. Ama bilemedim kaderin bize böyle bir son vereceğini." Yerde sabitlenen yaşlı gözlerimi hızla göğün sahipliğini eden gözlerine çevirdim.

"Sakın!" Dedim bağırarak.

" Sakın kaderi suçlama. Suç kaderde değildi be Barlas Karahan. Suç kimdeydi biliyor musun?" Dedim gülerek. Mezarıma ektiğin çiçekler bile açtı bugün.

" Suç sende de değildi; suç bizdeydi çünkü biz." Dedim ölerek insan kaç kez ölürdü ki zaten.

" Biz hiç beceremedik ki sevmeyi..."

1.7.2020

(Devamlı bölüm yayınlanıyor.)

Watpad'e 'Yanlış liman' adında tek kitaptır. Çalınması durumunda işlem başlatılacaktır.