ZİFİRİ

Beni büyük bir hayranlıkla süzüyordu. Sanki ona dünyaları bahşetmişim gibi itinayla izliyordu. Ona seni seviyorum desem, en fazla bu kadar güzel bakabilirdi. Gözleri yüzümün her bir noktasını süzerken son durağı dudaklarım olduğunda yutkundu.

"Bana narsist bir psikopat gibi bakmaya devam mı edeceksin?"

Gülümsemesi kahkahaya dönüştü ve tekrar hayranlıkla gözlerime baktı.

"Ağzından çıkan her kelime vücudumda uyuşturucu etkisi yaratıyor. Bu normal olmamalı."

Yutkunarak bir süre yüzüne bakakaldım. Geri çekilmek istedim. İzin vermedi. Şuan takındığı tavrın da bende uyuşturucu etkisi yarattığının farkında değil miydi?
Konuşmak için dudaklarımı tekrar araladım ama bir şey bulamadım. Yeterince hakaret etmiştim ve hepsini büyük bir iştahla yutmuştu.

Kolumu biraz daha çekip parmaklarını bel boşluğuma yerleştirdi. Derin bir nefes alıp, alnını alnıma yasladı. Gözlerimi kısıp birkaç saniye öylece kalakaldım. Parmak ucumdan saç tellerime kadar titriyordum. Ayaklarım zor bela beni taşırken her an yere yığılabilirdim.

Yüzünü yüzüme doğru eğerken sıcak nefesinin tenime çarpmasıyla yutkundum.

"Devam et.. bu narsist psikopatı cezalandır" diyerek mırıldandı.

"Sen.."

"Ben ne?"

Kalbim o kadar hızlı atıyordu ki tam şuan göğsümü yarıp dışarı çıkacakmış gibi hissediyordum.

"Ateş.. benimle oynama." diyerek mırıldandım.

Yüzü yüzüme son derece yakınken kafasını usulca aşağı eğdi.

"Hmm o zaman sen benimle oyna.",

Ses tonu ruhumun derinliklerine inip tüm dengemi bozuyordu. Göğüs kafesimin altında çırpınan kalbimi duyabiliyor muydu?

Dudaklarını yakınlaştırıp yüzüme sürterek enseme doğru ilerledi. Nefesi tenimi gıdıklıyordu. Daha sonra kulağıma doğru değdirdiği dudaklarını araladı.

"Oyuncağın olmaya razıyım."